Pedagog a nowinar Jan Hrjehor powěda, što by jemu w šuli w Slepom pomhało abo što serbski sport za přichod trjeba

W Serbach je znaty jako čłowjek, kiž ma přeco dobru naladu a na kóždeho so smějkota. Kak pak Jan Hrjehor wo dźěle na wyšej šuli w Slepom přemysluje? Kajki poměr ma ze slepjanšćinu? A kak jemu wšědny dźeń čěšćina pomha? Wo tym­ je so z nim Lukáš Novosad rozmołwjał.­

Sće direktor, wučer, nowinar, sokoł, kopar, wohnjowy wobornik, sudnik, nic naposledk nan. Hdy to wšo zdokonjeće?

Započnjemy raz ze swójbu. Sym zbožo měł, zo sym so zahe z nanom stał. Moje tři dźěći su spěšnje za sobu wotrostli, su mjeztym dorosćene, so sami staraja, tak zo tole wjac telko časa njepłaći. Štož Sokoł nastupa, tam smy jara dobry team. Sym nawoda, kiž nadawki rozdźěla a kóždy tam paralelnje sobu čini. Potajkim wo wjele wěcow njedyrbju so sam starać.

Ale dyrbiće na to myslić, zo nadawk eksistuje a hač je zrjadowany.