Na prašenje „Čehodla njejězdźiš husćišo z ćahom?“ ma kóždy druhu wotmołwu. Do mojeje słuša: Sym jónu w prózdninach pola wowki w poruhrskim Bochumje pobył a swójbnych w 85 kilometrow zdalenej westfalskej wjesce wopytał. Běch ze železnicu štyri a poł hodźiny po puću, a njebychu mje na bliskim dwórnišću wotewzali, bych hišće pućować dyrbjał. Problem bě, zo wosrjedź dnja bus z města do wsy njejědźeše. W tym mizera hač do dźensnišeho tči, po tym zo su po přewróće tež syć železnicy na wuchodźe Němskeje skóncowali: Mjez metropolemi je dale a spěšnišich super-ćahow, ale wjetšina wobydlerjow je we wjesnych kónčinach a městačkach žiwa. Bjez priwatneho taksija na dwórnišću nimaja šansu, so ze zjawnymi wobchadnymi srědkami eficientnje po kraju pohibować. Zo rěče regionow, z kotrymiž Němska železnica dobry zwisk wudźeržować nochce, njewobkedźbuja, hodźi so do wobraza. Tohodla wjetšina kaž mjeńšina z awtom jězdźi. Marcel Brauman

Berlin (dpa/SN). Při zahajenych žnjach žita w Němskej so wuhlady na dobre wunoški poněčim zaćěmnjeja. Zwjazk ratarjow rěči mjeztym wo „skromnym spočatku“ nazymskeho ječmjenja. Wobmyslenja, zo kwalita zorna po mokrym nalěću a zažnym lěću widźomnje ćerpi, su so wočiwidnje zwoprawdźili. Wuchadźejo ze snadneho wunoška nazymskeho ječ­mjenja a prěnich dalšich wuslědkow žnjow dyrbja z tym ličić, zo spočatk žnjow wočakowane mnóstwo 42 milionow tonow žita 2024 lětsa na žadyn pad njedocpěja.

Tež hrib je nazymskemu ječmjenjej lětsa njewšědnje sylnje zeškodźał, zwjazk ratarjow rozłoži. W najwjace zwjazkowych krajach žně ječmjenja hišće traja, dokelž dyrbjachu dźěła dešća dla stajnje zaso přetorhnyć. Pola druhich družin žita su dotal jenož mało płonin wotžnjeli. Pola rěpika hišće žane spušćomne ličby nimaja. Přichodny wusyw pak budźe wot zwjeselaceho wuwića płaćiznow na wikach pozitiwnje wobwliwowany, je sej zwjazk ratarjow wěsty. Prěnja žnjowa rozprawa zepěra so na informacije 18 krajnych ratarskich zwjazkow.

W přihotach na 30. domizniski a drastowy swjedźeń w Bórkowach 24. a 25. awgusta su čłonojo Strjažowskeho tradiciskeho towarstwa a Dešnjanskeje Domowinskeje skupiny minjenu sobotu na zahonje za domizniskim muzejom „Stary lud“ žito sykli – kaž před sto lětami z kosu a serpom. Ze słomy zhotowichu powrjestła, zo bychu nasyćene žito do snopa wjazać a do popy stajeć móhli. Kóžda popa měješe dźewjeć snopow. Žito chcedźa na domizniskim a drastowym swjedźenju ze 70 lět starej mašinu młóćić. Někotre popy trjebaja za wabjenje na kromje wsy. Dotalne swjedźenje mějachu stajnje dobry wothłós mjez wopytowarjemi. Foto: Michael Helbig

Rom/Paris (dpa/SN). Bamž Franciskus je so za to wuprajił, za čas olympiskich hrow w Parisu powšitkowny „olympiski měr“ na swěće dodźeržeć. Olympiske hry su zasadnje nošer měra a nic wójny, rjekny hłowa katolskeje cyrkwje w swojim poselstwje. W antikskim času su za čas olympiskich hrow přiměr dźerželi. „W tajkich njeměrnych časach, w kotrychž je měr na swěće chutnje wohroženy, sej jara přeju, zo kóždy tutu zasadu dodźerži“, 87lětny rjekny.

Sport je po słowach Franciskusa uniwerselna rěč, kotraž mjezy, rěče, narodnosće a nabožiny přewinje. „Sport je kmany, ludźi zjednoćić, dialog a mjezsobnu akceptancu sylnić“, tak pontifeks. Olympiske hry w francoskej stolicy móhli njewšědna městnosć zetkawanja znjepřećelenych ludow w časach wójnow a konfliktow na swěće być.

Tradicija saha hač k hram w antikskej Grjekskej. Tehdy wujednachu přiměr, kotryž započa so sydom dnjow do hrow a so sydom dnjow po nich skónči. Tak bě zaručene, zo atleća na hry dojědu a so zaso nawróća. Lětsa wotměja so olympiske hry wot 26. julija hač do 11. awgusta.