Budyšin (SN/bn). „Dźensa widźimy tu něšto­ cyle wosebiteho – nic, dokelž je něchtó krótko po politiskim přewróće wobrazy Serbow we Łužicy činił, ale dokelž je Andreas Varnhorn 25 lět pozdźišo ludźi, kotrychž bě tehdy ze swojej kameru zapopadnył, znowa fotografował a so jich nimo toho prašał, što jim domizna wo­znamjenja“, witaše direktor Załožby za serbski lud Jan Budar wopytowarjow na wče­rawšim wotewrjenju wustajeńcy „Heimat – Domizna. Katolscy Sebja w Hornjej Łužicy 1992 – 2017“ na žurli Budyskeho Serbskeho domu. Jako mo­de­rator wernisaže je so wón k zazběhej z přitomnym fotografom-wuměłcom Andreasom Varnhornom skrótka rozmołwjał a so jemu z darom dźakował. Přepoda jemu DVD stawiznow Serbow kaž tež kolekciju Budyskeho žonopa – za jeho „entuziazm a angažement“. Varnhorn dźakowaše so Serbskej kulturnej informaciji, kotraž wustajeńcu we wobłuku zhromadneho projekta ze załožbu w Budyšinje pokazuje. Při tym wuzběhny Mariju Šimanowu, kiž je za nju zamołwita a kotraž bě so wo přełožki starała. „Na prašenje, što domizna woznamjenja, dóstach najwšelakoriše wotmołwy.