Hornjołužiski zwjazk Carity wudźer­žuje w Budyskej Strowotnej studni zetkawanski centrum. Měrćin Weclich je so wo tym a wo wuměłstwowym busu Hornjeje Łužicy z jednaćelom zwjazka Andreasom Ošiku rozmołwjał.

Štó do zetkawanišća Carity w Strowotnej studni přichadźa?

A. Ošika: Wšědnje mamy tam wšelake temy. Wutoru na přikład přichadźeja maćerje­ ze swojimi dźěćimi. Poradźować dać móža so tam wukrajnicy a prawi­dłownje přichadźeja wšelake skupiny k sebjepomocy. Rumnosće hodźa so za přednoški kaž tež za druhe zarjadowanja a swjedźenje wotnajeć.

To rěka, zo njeje to jenož domicil za tak mjenowanych socialnje słabych?

A. Ošika: Na žadyn pad nic. Strowotna studnja je dźěl města a njeje jeno za chudych. Kóždy móže přińć.

Přijimaće rady ideje ludźi, tež serbskich?

A. Ošika: Na kóždy pad. Zetkawanišćo je idejam ludźi wotewrjene. Mamy Serba z Radworja, kiž prawidłownje šach poskića. Wón zamóže młodostnych bydlenskeje štwórće a ćěkancow za to zahorić, wón jich w zhromadnosći wjaza. Tajke něšto prošu wjace!

Wot apryla maće nowy poskitk. Kotry?