Na jutry a zawrjene hosćency za čas krizy koronapandemije dla zhladuje Axel Arlt w rozmołwje z Tobiasom Hajdanom, towaršnikom wjesneho hotela „K dobremu zawitanju“ a restawranta „Sprjewiny doł“ w Hrubjelčicach.

Jutry pod njezwučenymi wuměnjenjemi, kak je pola Was běžało?

T. Hajdan: Smy w swójskim serwisu jědź za wotewzaće poskićili, mjez druhim pleco jutrowneho jehnjatka za pjeć do šěsć wosobow. Docpěty wobrot z regularnym, kajkiž bychmy hewak z přenocowanjemi a w restawranće měli, scyła přirunować njemóžeš. To pak sym wočakował.

To docpěte je „kapka na horcy kamjeń“?

T. Hajdan: Wuslědk móžemy akceptować. Ći stajni hosćo běchu zawołali, su sej dwě jědźi wotewzali, druhdy něchtó pleco jehnjatka. To je w porjadku. To je mała gesta, my jako swójba móžemy něšto činić. Sobudźěłaćerjo pak su doma, na krótkodźěło sadźeni. Z tym pak njemóžemy předewzaće dale financować.

Ale tajke něšto kaž žiwjenske znamjo?

T. Hajdan: Pod hesłom „žiwjenske znamjo, my tu hišće smy“. Njetrjebaće so nětko našich jědźow wzdać. Wjace nic.