Z horcej jehličku spyta lětuši wječorny ptačokwasny program „Falšna hra“ mnoho aspektow hromadu zešić

Štóž so na ptači kwas „narychtuje“, najčasćišo wě, što jeho wočakuje. Tež na wječorny ptačokwasny program Serbskeho ludoweho ansambla maja wopytowarjo stajnje někak samsny narok: Žortny ma być, serbsku drastu chcedźa widźeć a w najlěpšim padźe sobu placać a spěwać. Tutón minimalny katalog wočakowanjow je lětuša produkcija z titulom „Falšna hra“ spjelniła.

Na tutym městnje by tale recensija kónčić móhła, ale někotre aspekty inscenacije chowaja w sebi tola dosć potenciala za hłubše rozmyslowanje.

Wo wuhotowanju produkcije (Anne Decker jako hósć) měli rěčeć. Mjenje je druhdy wjace. Nic pak w tutym padźe. Zakładna ideja wobmjezowaneho jewišćoweho wobraza je samo na sebi přeco dobra. Tak mjenujcy móže so publikum wjele lěpje na jednanje same koncentrować. Přiwšěm pak měł wobraz jewišća znajmjeńša minimalne diferencowanje rozdźělnych městnow jednanja zmóžnić. Na kóncu nastanje mjenujcy zaćišć, zo so kwasna hosćina w Čornym młynje zesyda a kwasuje.