Stawizniska hodźinka ze słuchoknihu

Freitag, 18. Januar 2019 geschrieben von:

Na Alfonsa Frencla poskać

Tajke susodźinske skedźbnjenje hodźi so zawěrno za nowu słuchoknihu serbskeho nakładnistwa. Alfons Frencl je dźě wjac hač połtysaca króć na serbskich wsach přednošował, započejo ze swětłowobrazowym brodźenjom „Podłu Klóšterskeje wody“, pokročujo z krokami po „Praze z wočomaj Serba“ a rozhladujo so naposledk daloko za „wuwróćemi Europy“. W lěće 1978 skedźbni wón na knihu Vladimíra­ Kováříka „Literarní toulky po Čechach“, dokelž bě w njej namakał njeparujomneho pućowanskeho pomocnika, „kajkehož njesměli w podobnej formje dlěje w Serbach parować“. Z kopu knihow je tute wočakowanje za kulturnostawizniskimi dundanjemi skónčnje sam spjelnił. Pola Frencla w hodźinje stawiznow šuler być bě zawěsće dožiwjenje, hdyž so žiwje do zańdźenych časow zanuri, zo zajaty słuchaš jeho wobrazliwej literarnej rěči.

Žona, połna energije a dobrych idejow

Freitag, 14. Dezember 2018 geschrieben von:

Na wopyće pola zamołwiteje redaktorki Bramborskeho serbskeho radija Marion Stenseloweje

„Dobry źeń, witajśo k nam! How se pśizjawi dypkownje dwanaśich Bramborske serbske radijo wot RBB.“ Takle zahaja redakcija delnjoserbskeho rozhłosa swoje wusyłanja. Zaměstnjena je na třećim poschodźe wysokeho domu wosrjedź Choćebuza. Zetkam so z jeje zamołwitej redaktorku, 58lětnej Marion Stenselowej. Wona wjedźe mje přez modernje wuhotowane stwy redakcije a do studija, z kotrehož redakcija swój program w delnjoserbskej rěči wusyła. „Tule stejimy, přistajeni a swobodni redaktorojo, před mikrofonom a live wusyłamy. Za čas dowola to wotydźenja jara husto sama wukonjam, hewak so hłownje na nawod našeho teama koncentruju, na planowanje dźěła redakcije a zestajenje rozhłosoweho programa. Sym za to zamołwita, zo w našej redakciji delnjoserbskeho rozhłosa RBB wšitko bjezporočnje běži.“ A tak so tež wo to stara, zo su programy w dobrej delnjoserbšćinje wo žiwjenju w Delnjej Łužicy informatiwne a aktualne, zabawne a předewšěm rěčnje kubłace.

Twórby serbskich komponistow w srjedźišću stali

Freitag, 14. Dezember 2018 geschrieben von:

Rezimej 45. Choćebuskeje hudźbneje­ nazymy

Lětuša 45. Choćebuska hudźbna nazyma wot 1. oktobra hač do 18. nowembra po­srědkowaše ze swojimi zarjadowanjemi w Choćebuzu, Módłej, Žargonju, błótowskich Bórkowach, Ranju, Kalawje a Złym­ Komorowje profundny přehlad wo tworjenju němskich a serbskich kompo­nistow z regiona. Solisća a ansamble, předewšěm z Łužicy, su nimo twórbow z hudźbnych stawiznow cyłkownje jědnaće kompozicijow jako prapremjeru abo prěni raz (Erstaufführung) předstajili.

Rozmołwa z kuratorku Serbskeho muzeja w Choćebuzu Martinu Nowakowej

Wot 1. januara 2016 Serbski muzej na Młyn­skej w Choćebuzu přetwarjeja a dospołnje saněruja. Wot toho časa je dom zawrjeny. Alfons Wićaz je so z kuratorku muzeja Martinu Nowakowej rozmołwjał.

Kajki je mjezystaw přetwara a saněrowanja wašeho muzejoweho domu?

M. Nowakowa: Přetwar našeho domu je mjeztym zakónčeny, a wšitke rumnosće su jara porjadnje saněrowane. To bě jara wobšěrne dźěło, tež z našim dworom a z wonkownej fasadu. Po twarskim saněrowanju buchu wšitke rumnosće barbnje nowowuhotowane. Při přetwarje su na to dźiwali, zo so zbrašenym wopyt našeho domu wolóži, zo móža naše wusta­jeńcy derje wopytać. Tež elektrika je ponowjena. Nje­změjemy jenož lěpšu swěcu. Tež mnohe kable su tak składźene, zo zmóžnjeja multimedialnu wustajeńcu.

Rumnosće muzeja błyšća so w čerstwych swětłych barbach, ale su hišće prózdne. Hdy muzej z nowej trajnej wustajeńcu a nowej wosebitej přehladku wotewrějeće?

Jutta Mirtschin swoje twórby w Budyskim­ Dźiwadle na hrodźe wustajała

Štóž wo rjane serbske knihi rodźi, ma za to­ wšelake přičiny, a móhło być, zo so jemu lubja ilustracije Jutty Mirtschin. Wosebje rjadej serbskich bajkow, kaž w serbšćinje abo němčinje nakładowanych, je Mirtschin ilustracije přidała. Nochcu wšitke wudaća naličić, jenož něko­tre, kotrež wo tym swědča, zo sej serbscy nakładnicy rukopis ilustratorki wažić wědźa: Pawoła Nedowy „Mócny knecht“, Handrija Zejlerjowu „Babku pčołku“ abo Gerata Hendrichoweho „Kita husličkarja“. Runje wony Kito husličkar je Němsko-Serbskemu ludowemu dźiwadłu wustajeńcy ilustracijow a mólbow w foyeru Budyskeho Dźiwadła na hrodźe hódny. Na dnju premjery w klankodźiwadle, hdyž so, mjeztym hižo kla­sikar, „Kito“ znowa na jewišću zjewi, bu pře­hladka někotrych twórbow Jutty Mirtschin wote­wrjena.

K 1979 w Ludowym nakładnistwje Domowina­ wušłej dźěćacej knize „Kito husličkar“ je Jutta Mirtschin ilustracije zhotowiła, na kotrež nětko jewišćowy wobraz a klanki inscenacije samsneho mjena nawjazuja.

Z mikrofonompo Hornjej a Delnjej Łužicy

Freitag, 14. Dezember 2018 geschrieben von:

Nowa sondaža Křesćana Krawca: „Sej statok stajili“

Po swojim putacym swójbnym romanje wo 20. lětstotku „Paradiz“ překwapja spisowaćel Křesćan Krawc serbski publikum nětkle zaso z dokumentarnej knihu. W dwanaće samoportretach rysuje Hrubjelčanski prozaist na 200 stronach mnohoworštowy, wěcowny wobraz dźensnišeho serbstwa, wobstejacy z wosobinskich dopomnjenkow a nazhonjenjow wosom muži a štyrjoch žonow.

Hody – swjedźeń lubosće?

Freitag, 14. Dezember 2018 geschrieben von:

Wo mnohich wěcach wobsteji w rěčenju abo tež we wědomju wo nich to, štož dźensa mjenujemy „naratiw“. To je to, kak wo wěstej wěcy rěčimy abo kak ju rozumimy. Tak so wo hodźoch w cyrkwjach, w medijach a scyła mjez ludźimi praji, zo su swjedźeń lubosće. Tohodla so ludźo mjez sobu tež wobdaruja. Ale runje tute dary su potom w mnohich swójbach a mjez mnohimi ludźimi přičina rozkory, a hdyž ludźo dny dołho hromadźe sydaja, wjedźe to njerědko k zwadźe, a wo lubosći hižo wulce ničo njepytnješ.

Isa Bryccyna hižo druhi raz w Choćebuzu wustaja

Freitag, 14. Dezember 2018 geschrieben von:

Wuběrna grafikarka a ilustratorka

LODKA je jeje žiwjenje

Freitag, 23. November 2018 geschrieben von:

Na wopyće pola nawodnicy Serbskeje kulturneje informacije w Choćebuzu Mileny Stockoweje

Wulke wokno při zachodźe do Choćebuskeho Serbskeho domu kóždemu nimoducemu hnydom napadnje. Keramiske wudźěłki, figurina w delnjoserbskej drasće kaž tež dalše eksponaty ludoweje kultury, knihi LND a druhich łužiskich nakładnistwow, cejdejki, tež ze serbskej hudźbu, wuměłstwowe wobrazy a tajke a hinaše zajimawostki budźa zajim a přeprošuja ludźi do tamnišeje Serbskeje kulturneje informacije LODKA.

Wopytowar runje z jeje nawodnicu rěči, ze 56lětnej Milenu Stockowej. Muž zajimuje so za wšelake serbske pohladnicy, tež historiskeho razu. Přećelnje a z mnohimi informacijemi rozłožuje Choćebužanka kupcej wšelake z pohladnicami zwjazane zajimawostki a pozadki. Kedźbliwje wopytowar šefinje LODKI připosłucha. Praša so jeje tež tójšto a dóstawa jasne wotmołwy. Na kóncu sej wjacore pohladnicy kupi a so z dźakom a spokojny rozžohnuje.

Radźeny cyłk najwšelakorišich powědančkow

Freitag, 23. November 2018 geschrieben von:

Pohlad do noweje knihi „Hura, prózdniny!“

Sće ju hižo wuhladali abo sej samo hižo prěnje stronki ze zajimom přečitali? Rěču wo nowowudaću „Hura, prózdniny“! Pisany cover knihi so jenož w regalach kniharnjow njebłyšći, ale zawěsće tu abo tamnu hodźinku z čitanjom doma zesłódni. Kniha drje měri so na dźěći wot wosom lět. Myslu pak sej, zo so dorosćeny w někotrejžkuli situaciji zaso namaka kaž tež wšelakore mysle a dožiwjenja rozumi.

Anzeige