Regina Šołćina z Konjec: Stwórba Boža, templo swjaty:

Komu drje njeje tutón sławny oratorij znaty? Haj, z wjeselom a dźakownosću witamy kóžde nalěto znowa našu ptačinu domoj, mjez druhim tež baćony, kiž ze swojim klepotanjom nam přiwołaja: Witajće nas, smy tu zaso, bohudźak! – ale jenož někak dwaj měsacaj je luby a nam znaty klepot słyšeć – čas lehnjenja a doniž njejsu młodźata tak wotrostłe, zo „okupacija hnězda“ přez cuzeho „inspektora“ hižo njehrozy. Do toho pak tež „pata“­ stanje a wobaj hłójčku znak mje­tajo mócnje klepotajo hrozytej: Bjer so na kedźbu!