Što je foto, hdyž je bjez stawiznow?
W rjedźe přednoškow „Kofej w třoch“ Serbskeho muzeja předstaji wědomostna wolontarka Daniela Heckowa fotografku Gudrun Kubenz. Dźensa 91lětna bě tři lětdźesatki dołho jako wobrazowa reporterka za Wojerowske a Grodkowske wudaće dźenika Lausitzer Rundschau dźěłała a hdys a hdys tež fota za tehdyšu Nowu dobu dodawała.
„Imišowe mjeno a skutki wostanu njezapomnite“
12. hodownika 1897 zemrě w Hodźiju štyri dny do swojich 78. narodnin farar Jaroměr Hendrich Imiš. „Duchowny wjednik serbskeho luda, naš Imiš, je nas wopušćił. Mužojo jeho runjeća so žadnje narodźa, wón bě powołany chabłace serbstwo zdźeržeć. Imišowe mjeno a skutki wostanu mjez serbskim ludom njezapomnite!“ Tak pisachu tehdy Serbske Nowiny.
Wón bě z Janom Arnoštom Smolerjom, Michałom Hórnikom a Jakubom Bartom-Ćišinskim najmarkantniša wodźaca wosobina narodneho hibanja Serbow w druhej połojcy 19. lětstotka. Wuchodnje Hodźijskeho Božeho domu na kěrchowje stejitej čornej narownej pomnikaj z křižomaj za Imiša a jeho mandźelsku Milu. Zady kamjenja za Imiša čitamy: „Štož je wón był za Bože kralestwo. Štož tebi běše, moje drohe Serbstwo, to nihdy njehiny přez smjerć a row. To budźe jeho, naše swjate herbstwo.“ Farar a basnik Jan Wałtar je tute rymowane wěnowanje a te na zadnjej stronje pomnika Mile Imišoweje, rodźeneje Pfulec, pěsnił. Wjace hač tysac Serbow, mjez nimi tójšto ewangelskich hamtskich bratrow a někotři katolscy duchowni so na jeho pohrjebje wobdźělichu.
Hudźba a poezija na Jana Buka
Adwentny kalender raz hinak
Z konjenca do ćopłeje stwy
Inter- a transkulturny projekt
„Naš kraj“ je titul projekta tak mjenowaneho wobydlerskeho dźiwadła, kotryž chce serbsko-němske poćahi we Łužicy wobswětlić. We wobłuku informaciskeho zarjadowanja móžachu so zajimcy wčera w foyeru Budyskeho Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła wo nim wobhonić.
Budyšin (SN/bn). Iniciator projekta je nawoda festiwala šesćiměstow „Přińć a woteńć“ Hans Narva. Zhromadnje z režiserku Julianu Meckert a z hudźbnicu Sofiju Cyžec zdźěła wón koncept na zakładźe prašenjow, kaž na přikład „Što charakterizuje identitu w napjatnišću mjez mjeńšinu a wjetšinu?“, „Připóznawa Němska Serbow jako indigeny lud?“, „W kotrej měrje je wjetšina za indigene ludy zamołwita a začuwaja so Serbja scyła jako tajki?“. Tónle naćisk tworješe wuchadźišćo dweju sympozijow w Kamjencu a Choćebuzu, hdźež „chcychmy so z wobydlerjemi wuměnić, kotřiž so takrjec wuznaja“, Meckert rozłoži. Kooperaciskej partneraj projekta stej NSLDź a Statne dźiwadło Choćebuz, kotrejž „podpěrujetej nas nastupajo wabjenje a rumnosće“.
Wernisaža aktualneje wosebiteje wustajeńcy „Zymske wjasela – ...
Hodowny mobil Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła a Serbskeho ...
Šefredaktor zastojnstwo nastupił
Wusahowace poskitki přewahuja njedostatki
W spomnjeću na 150. posmjertniny Handrija Zejlerja a 200. narodniny Korle Awgusta Kocora
W nachilacym so jubilejnym lěće na česć Handrija Zejlerja a Korle Awgusta Kocora su so mnohe twórby a adapcije klasikarjow serbskeje wuměłskeje hudźby a chóroweho hibanja předstajeli, na mnohich koncertach, nyšporach a spěwnych swjedźenjach, w cyrkwjach, na wjetšich a mjeńšich žurlach Hornjeje a Delnjeje Łužicy kaž tež w sakskej stolicy; tohorunja w serbskich programach radija. Na tym maja mnohe zarjadnišća a zarjady swój podźěl, prěnjorjadnje Serbski ludowy ansambl, chóry, hudźbne a spěwne ćělesa najwšelakorišeje družiny, serbskej redakciji rozhłosow MDR a RBB a – nic naposledk – njeličomni powołanscy přistajeni a čestnohamtsce skutkowacy interpreća. Lisćina poskitkow, koordinowanych w kulturnym wotrjedźe Domowiny, wopřijima wjace hač dwaceći koncertow w běhu lěta. Nimo toho běchu/su to čitanja, konferency, zjawne spominanja, šulerske projekty, ekskursije a wjacore, tež digitalne publikacije. Lěto zjawnych jubilejnych zarjadowanjow započa so 5.
