Njeboji so wótrje a njebojaznje wustupować

Dienstag, 29. August 2017 geschrieben von:

Mnozy su dźensa w Konjecach Reginje Šołćinej k 75. narodninam gratulowali. Słowa dźaka a připóznaća za wšu jeje dotalnu njesebičnu prócu běchu zwjazane z přećom, zo by strowa a čiła wostała, zo móhła dale na dobro druhich spomóžnje skutkować.

Jubilarka narodźi so 29. awgusta 1942 Henčec swójbje w Konjecach a zastupi w ródnej wsy do šule. Wróćo zhladujo wě so derje dopominać na swoju wučerku Ceciliju Hajnec. „Za to, štož dźensa sym a móžu, mam so jej dźakować. Wona je nas w powójnskich lětach derje na žiwjenje přihotowała.“ Wuchodźiwši pozdźišo ratarsku powołansku šulu dźěłaše narodninarka – ćežkeho dźěła so njebojo – w domjacym ratarstwje a w prodrustwje. 1964 wuda so na Jana Šołtu ze Salowa. Jimaj­ narodźi so šěsć dźěći. Přewšo zbožowna Konječanka je, zo tući mjeztym 15 wnučkow – wšojedne hač wotrostuja w Francoskej, Drježdźanach abo we Łužicy – w jeje zmysle narodnje a nabožnje kubłaja. Mjeztym ma z mandźelskim swoje wjeselo nad pjeć prawnučkami.

Swěrny wonkowny sobudźěłaćer Serbskich Nowin, bywši šefredaktor časopisa Rozhlad, přełožowar a publicist Cyril Kola swjeći dźensa w Budyšinje 90ćiny. Hač donětka wón wšědne wudaće Serbskich Nowin ze swojimi přinoškami wobohaća. Kaž sam praji, jeho tele dopołdniše dźěło młodeho a duchownje čerstweho dźerži.

Wěcywustojny jendźelšćinar a rušćinar

Freitag, 16. Juni 2017 geschrieben von:

Dźensa swjeći wučer na wuměnku Měrćin Strauch 70. narodniny. Zahority Serb a wuběrny znajer cuzych rěčow je generacije šulerjow na Serbskej rozšěrjenej wyšej šuli w Małym Wjelkowje, Budyšinje a pozdźišo na Serbskim gymnaziju kubłał.

Měrćin Strauch narodźi so 16. pražnika 1947 wulkej pjekarskej swójbje w Droždźiju. Nan bě za swój čas znaty Sokoł. 1962 poda so 15lětny Měrćin na Serbsku rozšěrjenu wyšu šulu do Małeho Wjelkowa, zo by tam 1966 maturował. Po abiturje dźěše do Lipska na studij rušćiny a jendźel­šćiny. Nawróćiwši so započa 1971 na šuli, z kotrejež bě lěta do toho wotešoł, jako młody čłowjek połny elana wučerić. Mjeztym bě sej partnerku zhladał a swójbu załožił. Swoje dźěći kubłaše wot wšeho spočatka w serbskej rěči. Šulerjo česća sej jeho hač do dźensnišeho jako wěcywustojneho a jich pohonjowaceho jendźelšćinarja a rušćinarja. Legendarnej běštej jeho AWO a nahłownik. Hižo zdaloka bě słyšeć, „zo knjez Strauch jědźe“.

Znaty za swoje krute a njechabłace wustupowanje

Dienstag, 13. Juni 2017 geschrieben von:

W Radworju swjeći dźensa bywši před- syda Domowiny a serbski předewzaćel Jan Nuk 70. narodniny.

Dźensa swjeći w Chrósćicach Jan Macka 70. narodniny. Wón njeje politikar ani kulturnik, ale zahority sportowc. Hižo jako šulski hólčec je 8. meje 1947 w Dobrošicach rodźeny Jan za bulom honił. Z přećelemi kaž Měrćinom Štrawbu, Měrkom Statnikom a dalšimi su na łukach hrali abo so na małym sportnišću blisko Lišeje Hory, kotrež wot lěta 1952 do 1962 eksistowaše, wubědźowali.

Jako młodostni su Dobroščenjo w Hórkach hrali, tak tež Jan Macka. Jako 14lětny započa wón w mustwje młodźiny M (to běchu 14- do 18lětni) a wosta w nim hač do 1965. Na to je tři lěta w prěnim mustwje SJ Hórki hrał. Po tym zo bě 1967 Marju Šustrec z Chrósćic ze­znał, kotraž bě wučerka w Chrósćicach a z kotrejž so w awgusće 1970 zmandźeli, je potom wot 1968 hač do rozpada mustwa 1970 z mustwom Traktor Pančicy-Chrósćicy kopački šnórował. Po tym je zhromadnje z Rudijom Rjenčom a Siegfriedom Mißbachom pjeć lět we Wětrowskim zawodnym mustwje hrał. Po ćežkim wobchadnym njezbožu ze strašnymi zranjenjemi w awgusće 1975 w Pólskej pak bě kónc z aktiwnym sportowanjom.

Awtor pućnika po našej maćeršćinje

Freitag, 07. April 2017 geschrieben von:

Jutře swjeći prof. dr. Helmut Faska w Komorowje pola Rakec pjećawosomdźesaćiny. Rodźeny we Wuježku pod Čornobohom, je so wón po studiju slawistiki w Lipsku z najwuznamnišim přitomnostnym rěčespytnikom Hornich Serbow stał, a to wosebje na polu gramatiki.

Zeznach knjeza profesora, jako bydlachu Faskecy hišće Při měšćanskim nasypje před Budyskej chorownju. Wopytowach tam husto swojeho přećela Pětra, młódšeho z dweju Faskec synow. Po sobotnišim wobjedźe byštaj sej knjez profesor a mandźelska Hanka w kuchni cigaretku popřałoj, a po njej by so wón mjelčicy do swojeje dźěłanskeje zminył. Mój z Pětrom mějachmoj potom šukotać. Ćišina­ bě kazana; knjez profesor dźěła.

Sobotu, 1. apryla, swjećeše w Rachlowje pod Čornobohom wědomostnik dr. Ludwig Ela 65. narodniny. Znaty je wón předewšěm wjelelětneho a produktiwneho skutkowanja we wobłuku přirunowaceho mjeńšinoweho slědźenja a serbskeje kulturneje wědomosće.

Jeho próca wo serbsku rěč je so zadaniła

Freitag, 31. März 2017 geschrieben von:

Jan Bart ma so swěru po zasadźe: Rěču serbsce, hdźež so hodźi, a rěču němsce, hdźež je trjeba. Dźensa na 85. narodninach móže jubilar spokojnje na dźěłapołne lěta zhladować, přetož jeho próca wo zachowanje a wozrodźenje serbskeje rěče je so zadaniła. Mnozy znaja jeho jako wučerja za matematiku a fyziku a wot lěta 1960 do 1969 jako direktora Serbskeje polytechniskeje­ wyšeje šule w Pančicach-Kukowje z mjenom „Jakub Bart-Ćišinski“. Po stronskej šuli bu wón 1970 jako inspektor za serbske šulske naležnosće powołany. Serbske narodne wědomje njeje sej jenož wot swojeho dźěda a sobuzałožićela Domowiny Arnošta Barta přiswojił, ale tež hnydom po wójnje na gymnazijach w Českej Lípje, Varnsdorfje a w Liberecu. Maturowaše skónčnje w Budyšinje a studowaše w Lipsku a Podstupimje.

W Lipsku swjeći dźensa prof. dr. dr. h. c. Hinc Šewc, mjezynarodnje znaty a připó­znaty serbski slawist a wysokošulski wučer wjacorych generacijow studowanych Serbow 90. narodniny. 1927 w Poršicach narodźenemu synej ćěsle a skałarja njebě žiwjenski puć wědomostnika do kolebki spěwany – tak nawukny, šulu wuchodźiwši, najprjedy powołanje překupca. Jako wobdźěli so spočatk 1946 w Radworju na prěnim kursu serbskich nowowučerjow, wotewri so młodemu Serbej z ewangelskich kónčin cyle nowa žiwjenska perspektiwa. Po jenož dwuměsačnym wu­kubłanju nastupi wón městno wučerja a šulskeho nawody w Psowjach, lěto po­zdźišo přewza přidatnje hišće Minakałsku šulu. 1948 pak skićeše so na słowjanskich rěčach zajimowanemu wučerjej šansa uniwersitneho studija w Pólskej. Po zawodnym lěće we Wrócławju poda so wón na Jagiellonsku uniwersitu do Krakowa, kotraž płaćeše jako centrum historiskeho slawistiskeho rěčespyta. 1953 zakónči swój studij jako magister a diplomowy wučer za rušćinu a nawróći so do Łužicy, hdźež zahaji wědomostnu dźěławosć w runje załoženym Budyskim Instituće za serbski ludospyt.

Ratar, pčołar a kulturnik

Freitag, 09. Dezember 2016 geschrieben von:

Daloko znaty a woblubowany je Konječan Jan Šołta, kotremuž su dźensa mnozy k 75. narodninam gratulowali a so jemu za njesebične a njesprócniwe skutkowanje na dobro druhich dźakowali.

Jubilar narodźi so 9. hodownika 1941 serbskej swójbje w Salowje. Nan pak we wójnje padny. Z pjeć lětami zastupi Jan Šołta w Koćinje do šule, wot 5. lětnika chodźeše do Kulowskeje šule. Hižo za šulski čas zeznajomi so z ćežu ratarskeho dźěła, jako dyrbješe 16 hektarow wulke ratarstwo sobu wobhospodarić. Na Wojerowskej ratarskej šuli zakónči wukubłanje na ratarja a dźěłaše sobu w domjacym ratarstwje. 1959 nuzowachu mać do prodrustwa. Byrnjež to njerady činił, so Jan Šołta jako 18lětny ratarskeho dźěła wzda a zasłužeše sej wšědny chlěb we Wojerowskej twarskej uniji. Na to překubła so na powołanskeho šofera. Po nanuzowanej słužbje we wójsku dźěłaše wón w Salowskej cyhelnicy, hdźež je mjez nimale bjezwuwzaćnje serbskimi kolegami hač do zawrjenja małeho zawoda w lěće 1970 dźěłał. Jeho lubosć k ratarjenju pak njehodźeše so podusyć.

słowo lěta 2020

Anzeige