Zawěsće je sej dźensa Choćebužan Werner Měškank ze swojej partnerku Justynu ze škleńčku sekta k swojim 65. narodninam připił. Kurator w Choćebuskim Delnjoserbskim muzeju smě ze spokojnosću na zajimawe a mnohostronske žiwjenje zhladować.

Stawizny wotkryć a zachować je wulka lubosć Běłochołmčanskeho chronista Wernera Thomasa. 1994 słušeše wón k sobuzałožerjam spěchowanskeho towarstwa Łazowskeho Domu Zejlerja a Smo­lerja. Hač do lěta 2001 bě wón jeho předsyda. Dźensa swjeći wón 90. narodniny.

Měrko Šołta sydomdźesatnik

Freitag, 08. Januar 2021 geschrieben von:
Budyski hudźbny nakładnik a wudawaćel muzikalijow Měrko Šołta swjeći dźensa sydomdźesaćiny. Aktiwnemu čłonej Maćicy Serbskeje, w kotrejž wukonja předsydstwo sekcije hudźba, a Zwjazka serbskich wuměłcow stej Serbski kulturny archiw kaž tež centralna biblioteka Serbskeho instituta takrjec dobra stwička. Wo tam wotkrytych stawizniskich zajimawostkach rozprawja jubilar prawidłownje w Rozhledźe a hdys a hdys w Serbskich Nowinach. Znaty je tež jako čłon Spěwneho konsorciuma seniorow kaž tohorunja jako spěwar a basist Hercow. Wutrobnje gratulujemy Měrkej Šołće a přejemy jemu strowotu a dale wótre pjero! Bosćan Nawka

Prěni, kiž je we Wochozach stoćiny docpěł

Dienstag, 15. Dezember 2020 geschrieben von:

Wulki swójbny swjedźeń chcyše Maks Laduš minjenu sobotu doma we Wochozach swjećić, přetož tón dźeń zakónči wón 100. žiwjenske lěto. Ale korony dla dyrbjachu so wón a jeho swójbni na mały kruh wobmjezować, dopołdnja z dźowku Rosel Beckerowej a popołdnju ze synom Rolandom kaž tež jeju partneromaj. Šěsć wnučkow a wosom prawnučkow stracha někajkeho móžneho natyknjenja dla bohužel pódla być njemóžeše.

12. decembra 1920 je so Maks Laduš narodźił. Jako bě wón wosom lět stary, zemrě mać. Nan so znowa woženi, ale tři lěta pozdźišo tež wón zemrě. 1935 bu jubilar konfirměrowany. „Bě to poslednja serbska konfirmacija we Wochozach. Farar dźěše na wuměnk, a nowy hižo serbsce njerěčeše“, powěda Rosel Beckerowa. Doma jeno serbowachu, němčinu je Maks Laduš hakle w šuli nawuknył. Ladušec swójba bě poslednja we wsy, w kotrejž jenož serbsku rěč nałožowachu, wě Rosel Beckerowa, kotraž so Wochožanskim stawiznam wěnuje.

Ratarstwu čas žiwjenja swěrny wostał

Freitag, 16. Oktober 2020 geschrieben von:

Wjele lět hižo so na Ralbičanskim Čóškec statoku z ludźimi mjerwi, hdyž tam swinjo rězaja. Dźensa pak njejsu ludźo po słódnu domjacu kołbasu přišli, ale zo bychu Benej Čóšce k 80ćinam zbožo a Bože žohnowanje wupřeli.

Jubilar narodźi so 16. winowca 1940. Jeho kolebka steješe w drjewjano-hlinjanym statoku njeposrědnje za wěžu Ralbičanskeje cyrkwje, kotraž bu kónc Druheje swětoweje wójny 27. apryla 1945 zničena. Tež Čóškec statok so tehdy wotpali. Hakle jako so nan jubilara 1948 z wójnskeje jatby wróći, započachu sej Čóškecy na kromje wsy za kěrchowom nowy třistronski statok twarić. Tehdyši farar Jakub Žur so wo to postara, zo na bywšej Čóškec ležownosći kěrchow powjetšichu a tam pozdźišo ćěłownju natwarichu.

Dźensa, 8. požnjenca, swjeći bywši direktor Serbskeho instituta, prof. dr. sc. phil. Dietrich Šołta, 70ćiny. Čitarkam a čitarjam wječornika je wón předewšěm znaty jako awtor rjadu „Zboka widźane“, za kotryž spisa nimale 200 kolumnow. Rodźeny Budyšan, kiž bě 1969 maturu na Rozšěrjenej wyšej šuli „Friedrich Schiller“ złožił, bě spušćomny kritikar za nowostki LND a za nowoinscenacije Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła. Často su jeho recensije jedyn z mało zjawnych wothłosow na serbskorěčny wuměłski poskitk w Hornjej Łužicy. Dołhi čas angažowaše so Dietrich Šołta za Zwjazk serbskich wuměłcow a bě tam wjacore lěta z čłonom předsydstwa. Nětko, na wuměnku, dźěła wón w předsydstwje Maćicy Serbskeje a nawjeduje sekciju literatura a wuměłstwo. Zdobom je jedyn z posudźowarjow za Maćične myto Arnošta Muki, z kotrymž spěchuja rozestajenje ze serbskimi temami přez studowacy dorost. Jako mnoholětny čłon Budyskeho Rotary-kluba sensibilizuje wón druhich čłonow za wosebite impulsy, kotrež serbska kultura a serbsko-němska dwurěčnosć kluba městu Budyšinej a regionej skićitej.

Preciznje kaž šwicarski časnik přinoški dodawa

Dienstag, 01. September 2020 geschrieben von:

Hdyž wo samsnym čłowjeku wjacore razy­ něšto pisaš, hrozy strach, zo so wo­spjetuješ. Jedna-li pak so wo Alfonsa Handrika ze Smjerdźaceje, strach přewulki njeje. Wón swjeći dźensa swoje 80. narodniny a je dušinje a ćělnje runje tak fit kaž před pjeć abo dźesać lětami, jako­ smědźach jemu na tymle městnje hižo raz zbožo přeć.

Mnozy, kotřiž hewak z awtom do Róžanta k Suchecom přijědu, zo bychu je přehladać abo porjedźeć dali, su so tam dźensa z kolesom abo pěši podali, zo bychu Janej Suchemu k 70ćinam gratulowali.

Jubilar je so 21. pražnika 1950 narodźił. Jeho kolebka steješe w čěskim Rumburku. Po dwěmaj lětomaj wróći so swójba do Róžanta, hdźež Jan 1957 do šule zastu­pi. W běhu dźesać šulskich lět je wón tež w Dobrošicach a Ralbicach wuknył. Po tym zo bě nadarjeny pachoł pruwo­wanje srjedźneje zrałosće złožił, nawukny wón powołanje zamkarja w firmje Waltera Blocka w Kamjencu. Hižo za šul­ski čas zajimowaše so za kolesa a motorske. Jako chodźeše do 5. lětnika, natwari sej z dweju kolesow, kotrejž dyrbje­štej do črjopjenca, jedne a z nim dołho jězdźeše. Jeho sćerpnosć a wušiknosć sej w Kamjenskej firmje wažachu. Hač do přewróta tam dźěłaše.

Wjace hač poł lětstotka so pacientam wěnował

Mittwoch, 22. Januar 2020 geschrieben von:

Najstarši a drje tež najznaćiši serbski lěkar, wyši medicinalny rada dr. Beno Bulank, swjeći dźensa w Budyšinje pjećadźewjećdźesaćiny. Mnozy přiwuzni, přećeljo, bywši kolegojo, serbscy a němscy něhdyši pacienća su jemu k wosebitemu jubilejej wutrobnje gratulowali a wšo dobre do dalšich lět přeli. Hakle kónc decembra 2012 bě wón w žohnowanej starobje nimale 88 lět w fachowej praksy za nutřkownu medicinu syna dr. Tomaša Bulanka lěkarić přestał. Jubilar bě tehdy najstarši hišće praktikowacy medicinar Budyskeho wokrjesa, kiž je tež hišće swojich pacientow doma w Budyšinje a na wsach wopytał a rady pobjesadował.

22 lět je serbskemu towarstwu předsydarił

Freitag, 22. November 2019 geschrieben von:

W Budyšinje-Třělanach swjeći jutře jara angažowany ewangelski Serb a Maćicar Měrćin Wirth swoje pjećašěsćdźesaćiny. 23. nazymnika 1954 běštaj so wón a jeho sotra Madlenka jako dwójnikaj fararja a pozdźišeho serbskeho superintendenta Gerharda Wirtha w Njeswačidle narodźiłoj. Zhromadnje chodźeštaj do Njeswačanskeje šule a Měrćin Wirth chcyše po tym Serbsku rozšěrjenu wyšu šulu (SRWŠ) wopytać. Hinak hač jeho bratřa pak bu wón wotpokazany. Rozsudźi so tuž za powołanje zamkarja za ratarske mašiny, kotrež wón w Lutobčanskim zawodźe za ratarsku techniku nawukny. Zdobom fachowu maturitu złoži. Po tym słužeše w Narodnej ludowej armeji (NLA), bě šofer nakładneho awta we wukubłanišću Wuskidź/Hola. Jeho sotra Madlenka sta so z dźěćacej chorobnej sotru,­ kotraž je wjele lět jako tajka w Allgäuju dźěłała.

Anzeige

  • Pnačičanski procesion - Die Panschwitzer Prozession.
  • Kulowscy křižerjo - Die Witticheunauer Kreuzreiter.
  • Njebjelčanscy křižerjo – Die Nebelschützer Verkündigungsprozession.
  • Chróšćanski křižerski procesion - Die Crostwitzer Osterreiter.
  • Baćonscy křižerjo - Osterreiter in Storcha
  • Ralbičanscy křižerjo - Die Ralbitzer Osterprozession.
  • Baćonscy křižerjo - Osterreiter in Storcha