Benjamim Hrjehor je dramaturg inscenacije „Skazany pryzlak“, kotraž změje sobotu na jewišću Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła swoju premjeru. Wo wužadanjach, nowych impulsach a nawróće do Łužicy po kročelach je so Maximilian Gruber z nim rozmołwjał.

Kak sće so kruchej dramaturgisce přibližił?

Kruch běchu hižo wupytali, potajkim na to wliw njemějach. Awtor wšak je mjenje abo bóle znaty, na přikład přez seriju „Stromberg“ abo dalše, předewšěm telewizijne produkcije. Hru mějach wot cyłeho spočatka za zajimawu, wšako ma wěsty potencial. Přiwšěm pak wědźach, zo dyrbi so dale wuwić. W originalu su wěste dimensije, kotrež awtor njedowujedna. Při regionalizowanju a předźěłanju smy hišće tójšto swójskich idejow do hry zapletli. Tak móžu nětko rjec: To je hra Larsa Albauma, ale do njeje smy wjele swójskeje kreatiwity inwestowali. To je dźěło, kiž je so mi jara derje lubiło, wšako smy sej tam poměrnje wjele swobody wzali a nimo kreatiwity tež swójske stejišća zaplesć spytali.

Na kotrych městnach je so tole konkretnje stało?