Štó z nas njeswjeći rady jubileje? Wšojedne hač w zjawnym kruhu abo tež jenož mjez swojimi – rady spominamy při tajkich składnosćach na zašłe podawki, zhromadne dožiwjenja abo tež na to, što smy zdokonjeli. Ze słowami kaž „Wěš hišće ...“ abo „Hdy by ...“ so zwjetša do dopomnjenkow zanurimy. Hdyž by Beno Budar hišće žiwy był, by lětsa 19. měrca swoje 80ćiny woswjećił a by so nic jenož na swjedźenju na wšěch smjał a jim wutrobu hrěł. Što drje by nam ludowy awtor powědał?
Jeho słowa su nam bohudźak w mnohich knihach, antologijach a dalšich spisach zachowane, a někotryžkuli wupłód jeho pjera steji na knižnej polcy doma. Njech su na př. mjenowane jeho prěnička, zběrka basnjow „Mikus a Dajkus“, monologi a skicy „Mjez nami prajene“ z časa přewróta abo jeho zběrka „Sym měła tajki strach“, w kotrejž je zhromadźił wosudy serbskich žonow za čas Druheje swětowejewójny. Sama namakach njedawno doma w swojim knižnym regalu antologiju z jeho awtogramom. Wěnowanje bě mi wosebity pohon, sej knihu znowa přečitać.




