Dietmar, něhdy kuchar w ratarskim zawodźe, bě mój najlubši susod. Bjezdźěłnosći po přewróće je so wuwinył zesamostatniwši so jako zastupjer wikowanskich firmow. Hišće w rentnarskej starobje po Němskej jězdźeše, zo by nakupowanišćam nowe twory do jich sortimenta poručał. Zbohatnył njeje, na hodźinu lědma wjac zasłužeše, hač by jako přistajeny ze zakonskej minimalnej mzdu měł. Wjeselo na wuměnku pak njeměješe dołho, zahe zemrě. Synaj běštaj dźěła dla do zapada šłoj, a wudowa dom swójby w našej wsy wudźeržuje.