Je so wam kónc tydźenja hižo raz wostudźiło? Mi nic. Znajmjeńša pjatk po wječorach nic. Kóždy tydźeń mjenujcy wěm, zo směm tři hodźiny swojeho časa rejowanju wěnować. To je za mnje móhłrjec ritual. Hdyž zastupju do baletneje žurle Serbskeho ludoweho ansambla, potom móžu wšě druhe starosće za krótki čas zabyć. Rejować, to njeje jenož za mnje zaběra we wólnym času, ale runje tak za dźesatki druhich w Serbach. Jeničce w Hornjej Łužicy mamy štyri serbske folklorne rejowanske skupiny: Wudworskich, Smjerdźečanskich, Slepjanskich a rapsodistow z Budyšina. Ja sym nimale wšě hižo raz wuspytał, wšako sym w Smjerdźacej rejować nawuknył, we Wudworju do serbskeje reje so zalubował, a nětko we Łužičanskej rapsodiji směm stajnje zaso swoje limity wupruwować.





