při twarnišću

pjatk, 25. awgusta 2017
artikl hódnoćić
(0 )
Z woknom dźěćaceje stwy hladataj Dirk Hawš a mandźelska Grit runjewon na twarnišćo. Před nimaj steji nastroj, kotryž střasenja sćěnow měri.  Foto: SN/Maćij Bulank Z woknom dźěćaceje stwy hladataj Dirk Hawš a mandźelska Grit runjewon na twarnišćo. Před nimaj steji nastroj, kotryž střasenja sćěnow měri. Foto: SN/Maćij Bulank
Žiwy być
Najwjetša hara skónčnje nimo

Nowy móst nad Klóšterskej wodu a wutwar statneje dróhi S 100 w Pančicach-Kukowje stej tuchwilu z wotstawkom najwjetše nadróžne twarnišćo w dwurěčnych gmejnach. Z tejle seriju twarnišćo přewodźamy a wobswětlamy starosće tamnišich wobydlerjow.

Wot spočatka tohole tydźenja je na twarnišću w Pančicach-Kukowje zaso wo tójšto měrnišo. Točenja za fundamenty mosta su nimo. Tak su wobydlerjo w bliskosći tež haru zašłych tydźenjow přetrali. Ta bě sčasami ekstremna a tež hišće wjacore sta metrow dale słyšeć. „Haru smy wězo tež słyšeli, ale w kowarni tak a tak z mašinami dźěłamy, kotrež su tohorunja wótře. Tuž njebě to tak zlě. Jenož hdyž su dźěłaćerjo druhdy hač do 20.30 dźěłali, bě to poćežowace. Ale što sej chceš. Jónu wšak je to nimo“, powěda kowarski mišter Dirk Hawš. Hewak jeho zawod wot twarnišća potrjecheny njeje, dokelž so wón ze swojimi jězdźidłami hač ke kowarni dóstawa. To płaći tež za nakładne awta, kotrež jemu material woža.

Tež mandźelska Dirka Hawša Grit so wjeseli, zo je po wulkej harje a zo móže jako architektka a twarska planowarka doma zaso měrnišo dźěłać. „Smy do toho wědźeli, što na nas čaka“, wona měni. Minjene tydźenje steješe w Hawšec domskim runje tak kaž pola dweju susodow nastroj, měrjacy střasenje sćěnow. Je-li wone 2,5 milimetrow na sekundu překročiło, dyrbjachu točić přestać, štož so tež sta. Na to su při točenju hinaši njeboz wužiwali, potom hižo tak zlě njebě. „Při­wšěm su tež pola nas mjeńše škody nastali. Nětko pak smy to přetrali.“ Grit Hawšowa wuzběhnje dobry kontakt ke Choćebuskej točenskej firmje. „Dźěłaćerjo su nam stajnje přećelne słowo popřeli, sami pak sej lědma přestawku dowolichu. Woni su woprawdźe pilnje dźěłali.“ Dokelž běchu při točenju na zornowc storčili, dyrbjachu točensku­ technologiju změnić, zo njeby k hišće wjetšim střasenjam dóšło, rozłožuje rěčnica krajneho zarjada za dróho­twar a wobchad (LASuV) Isabell Siebert.

Hara minjenych tydźenjow je potajkim najprjedy raz nimo. Ručež pak budźe twarnišćo w Pančicach-Kukowje klětu hotowe, změja Hawšecy zaso haru wobchada na dróze. Ale tu wšak mějachu woni hižo stajnje. Grit Hawšowa pak widźi w sylnym nadróžnym wobchadźe tež něšto pozitiwneho. Přetož bjez hłowneje dróhi njebychu we wsy telko infrastruktury kaž dźensa měli.

Kaž Isabell Siebert dale praji, je twarski staw wokomiknje tajki, zo nětko zbytki stareho mosta nad Klóšterskej wodu wottorhaja. Runočasnje na tamnych městnach twarnišća wopłóčkowe a dešćowe roły kaž tež k tomu słušace šachty twarja. Zo pak je časowy plan ćežow při točenju dla w zastatku, wona wobkrućić njemóže. Marian Wjeńka

wozjewjene w: Lokalka

Galerija

dalši wobraz (1)
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND