„Boža lubosć najwjetši dar“ poručenje

pjatk, 27. decembera 2019
artikl hódnoćić
(0 )
Štyri spěwarki Dolnjoserbskeho seksteta kaž tež chór Łužyca (na wobrazu) stej hodownu „namšu“ w Choćebuskej Serbskej cyrkwi  hudźbnje wobrubiłoj. Delnjoserbja swjećachu narod Jězusa mjeztym 31. raz po nowowozrodźenju tradicije 1988 w swojej maćeršćinje. Po kemšach zetkachu so mnozy z nich tradicionalnje na Starych wikach na kofej a přikusk.  Foto: Michael Helbig Štyri spěwarki Dolnjoserbskeho seksteta kaž tež chór Łužyca (na wobrazu) stej hodownu „namšu“ w Choćebuskej Serbskej cyrkwi hudźbnje wobrubiłoj. Delnjoserbja swjećachu narod Jězusa mjeztym 31. raz po nowowozrodźenju tradicije 1988 w swojej maćeršćinje. Po kemšach zetkachu so mnozy z nich tradicionalnje na Starych wikach na kofej a přikusk. Foto: Michael Helbig

Hodowne hry tež lětsa z krutym wobstatkom swjatočnosćow byli

Rom/Budyšin/Bluń/Smječkecy/Róžant/Choćebuz (jh/mih/SN/mwe/JaW/bn). Bamž Franciskus je w swojim prědowanju na chórowej Božej słužbje w hodownej nocy wě­riwym znowa wuwědomił, zo „je Boža lubosć­ najwjetši dar wšěch časow. Mjeztym zo zdawa so tu na swěće wšitko lo­gice daća měća dla podrjadować, dóstanjemy Boha takrjec darmotnje. Njejsmy ničo zdokonjeli, sej jeho lubosć zasłužić, a njebudźemy nihdy kmani, ju jemu narunać. Tule hnadu měli sej česćić, z tym zo ju přiwozmjemy.“

Tež we Łužicy zhromadźichu so ewangelscy kaž tež katolscy křesćenjo, zo bychu­ patoržicu zhromadnje wosławili. W Budyskej Michałskej cyrkwi wěnowaše so superintendent Jan Malink mjez druhim solidariće w swójbje. Po jeho słowach měli sej Józefa, kotremuž Jězus nan rěkaše, jako přikład wzać, tež „w ćežkich časach“ hromadźe dźeržeć.

wozjewjene w: Lokalka
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND