Spěchowanske towarstwo Serbskeho muzeja měješe zašłu sobotu swój lětny wulět, tutón raz do Chróšćanskeje ­kónčiny. Brigita Lawerowa z Hórkow wjedźeše skupinu dopołdnja po něhdyšej skałarskej­ wjesce.

Hórki. Dźowka transportneho předewzaćela Pawoła Bjeńša a wnučka jeho předchadnika Jakuba Šustera Brigita Lawerowa­ předstaješe nazornje wjesne stawizny. Tak skedźbni wona mjez druhim na kopolak za židowku Hanu Šěrcec. Zdobom naspomni Hórčanka přećelske zwiski swojeje maćerje k holcy, kotraž bu wot nacionalsocialistow zajata a wo kotrejž hač do dźensa njewěmy, hdźe je zemrěła. Dalše zajimawostki zhonichu wobdźělnicy ekskursije wo wjesnych kapałkach a wuznamnych serbskich spisowaćelach, kotřiž su w Hórkach žiwi byli abo tam tež skutkowali. Na wšě 14 skałow skićeše mjez lětami 1812 a 1974 dźěłowe městna za hač do 200 serbskich a němskich skałarjow z Hórkow a cyłeje wokoliny. Nic na kóncu naspomni Brigita Lauerowa, zo knježi we wsy hač do dźensnišeho dobra serbska zhromadnosć.