Rjadowniske zetkanje 60 lět po wuchodźenju šule

Chrósćicy (SN/BeW). Poměrnje prawidłownje, mjenujcy kóžde pjate lěto, zetkawaja so něhdyši šulerjo Chróšćanskeje serbskeje šule „Jurij Chěžka“, kotraž bě tehdy hišće Ludowa šula, kotřiž su 1958 do prěnjeho lětnika zastupili. 1966 woni šulu po wosom lětach wopušćichu. Tehdy bě jich 25 dźěći, mjez druhim z Łusča, Časec, Nuknicy a Lejna. Sydom něhdyšich sobušulerjow je mjeztym na prawdu Božu wotešło, powěda Angela Domšowa ze Serbskich Pazlic. Před sobu ma nowinski wurězk z lěta 1991. Hižo tehdy, jako bě so rjadownja po 25 lětach zetkała, rěkaše w napismje „Domiznje su wšitcy swĕrni wostali“. A tomu je tak wostało, tak Lucija Rubinowa z Njeswačidła. Najdale bě lěkar Michał Lajder přišoł – do Drježdźan, wona šibale přeradźi. Chrysta Johnowa pak je we Wuskidźi žiwa. Wšitcy druzy su w domiznje wostali – wšojedne hač jako kowar, blidar abo wodźer kranow we Łužicy.