Hara při kóždym zetkanju – a to nic dla njedorozumjenjow wšelakich měnjenjow, ale dla šćerčenja, kotrež ržeše we wušomaj. Hač bě to wjesna bjesada, zhromadźizna abo dźěćace póstnicy, lědma bě mjezsobna rozmołwa móžna. A atraktiwitu bě gmejnska rumnosć w Róžeńće tež hižo chětro pozhubiła.

Štó njeznaje wuprajenje: „Jow tla by so dyrbjało raz něšto činić.“ A „raz“ je nětko.

Ze zapalom a wulkim angažementom walitej so wjesna rada a towarstwo do noweho nadawka. Na wjesnej zhromadźiznje projekt předstajištej a nadawki rozdźělištej. Z pomocu spěchowanskich pjenjez (OHTL) a šćedriwych darow su rum modernje wuhotowali a samo chódbu porjeńšili. Plany bjezbarjerneho nuznika za přichod tež hižo sobu přihotowachu.

Protyki dobrowólnych pomocnicow a pomocnikow njedowolichu komdźenje. Časowy plan bě krute měritko. Tuž swjećachu posledni swójbny swjedźeń na młode jutry, prěnje swjate woprawjenje, hišće w rumnosći w znatym šaće. W awgusće pak chcychu rumnosć hižo w nowym błyšću a předewšěm z přijomnej akustiku za swjedźeń zastupa do šule prezentować.