Kamjenc (BG/SN). We wobłuku lětušich 53. Lessingowych dnjow wěnowachu so minjenu wutoru w Kamjenskim měšćanskim dźiwadle temje, kotraž so w Němskej skerje na kromje wobjednawa. Z přednoškom a čitanjom předstajištaj Birgit Michler ze Žitawy a Winfried ­Behlau z Delmenhorsta knihu „Diestelblüten – Russenkinder in Deutschland“. Zběrka tematizuje dóńt tak mjenowanych dźěći Rusow, kaž nowonarodźenych po Druhej swětowej wójnje mje­nowachu, kotrež buchu často přez wumocowanja spłodźene. Runja swojim maćerjam běchu wobstajnemu difamowanju wustajane. Tak rěkachu jim na přikład „Russenbalg“ abo „Russenbastard“. To pokazuje po měnjenju přednošowa­ceju, kak „skažena němska towaršnosć po režimje nacionalsocialistow bě – na wuchodźe runje tak kaž na zapadźe“.

Wojerowske wuměłstwowe towarstwo kónc lěta rozpušća

Na hłownej zhromadźiznje 2. oktobra su čłonojo rozsudźili, Wojerowske wuměłstwowe towarstwo rozpušćić. „Přičiny za to su zwjetša starobneho a strowotneho razu. Su tu drje někotři młódši čłonojo. Nichtó z nich pak nje­zamó – swójskeho powołanskeho wobćeženja dla – čestnohamtski nawod za towarstwo přewzać. Bohužel tuž njemóže nichtó zamołwitosć za předsydstwo njesć“, rozłožuje wjelelětny předsyda Wo­je­rowskeho wuměłstwoweho towarstwa Martin Schmidt. Dźěło towarstwa ležeše w minjenych lětach rozsudnje w jeho rukach a w rukach jeho mandźelskeje Heleny, podpěrowanaj buštaj wot předsydstwa.

Žitawska biblioteka Christiana Weisy chowa historisku romanowu knihu z lěta 1891 wo rubježniskim wjedniku Karaseku za potomnistwo. To wuzběhny tam­niši nawoda wobłuka Wědomostny a domiznowědny starowobstatk Uwe Kahl. „Dźakowano šćedriwemu spěchowanju ze stron Swobodneho stata Sakskeje – posrědkowaneho přez Krajny centrum za wobchowanje wobstatka při Sakskej krajnej bibliotece/Statnej a uniwersitnej bibliotece Drježdźany – bě móžno, tutu historisku knihu njedawno restawrować“, wón rozłoži. „Při wobnowjenju knihi w Lipšćanskim knižnym restawrowanju su roz­či­tane a wot papjeroweho rozpada wohro­že­ne łopjena najprjedy čisćili.“ Na to su pobrachowace městna wudospołnili a pa­pjeru přidatnje stabilizowali. To sta so z tak mjenowanej jara ćeńkej „japanskej papjeru“. „Tak zawě­sćene łopjena su na kóncu zaso k prěnjotnym 35 zešiwkam hromadźe zwjazali a do specialnje za to zhotowjeneje kartonoweje mapy zapołožili“, wuwjedźe Uwe Kahl. Tak su rědki a drohotny Karasekowy roman za přichod wobchowali a za wužiwanje spřihotowali.