Přehladka jako dźěl kónčneho pruwowanja
Budyšin (SN/bn). „Město wěžow a hrodow – Budyšin w swěcach“ je hesło noweje wustajeńcy w radnicy sprjewineho města. Wona je zdobom dźěl kónčneho pruwowanja Anny Vogt a Paula Pietschmanna, šulerjow na swobodnym kubłanišću Schkola Horni kraj w Habrachćicach (Ebersbach). We wobłuku praktiskeje wučby zaběrataj so wonaj hižo dlěje hač pjeć lět z wuměłskej fotografiju.
Dohromady je w Budyskej radnicy 16 wobrazow wustajenych. Połojca z nich pokazuje znate motiwy města – kaž su to staroměšćanski panorama, wuske haski a tachantska cyrkej – póćmje sfotografowane. Młodymaj wuměłcomaj bě wažne „hru ze swěcu a sylne barby zapopadnyć“, rozłoži Paul Pietschmann a wuzběhny, zo „njejsu wobrazy technisce wobdźěłane, efekty su ryzy wuslědk wužiwanych objektiwow a časa wobswětlenja“. Druhi dźěl wopřijima starše fota, kotrež běchu w šulskimaj projektomaj „Naša wjeloraka domizna“ resp. „Fokusěrowane“ minjene tři lěta nastali. Zwobraznjene su mjez druhim skały, wěže a cyrkwje na přikład w Kotmarjecach (Kottmarsdorf), Žitawje abo Wódrjeńcy (Oderwitz).
Hudźbni šulerjo koncertowali
Wuraznje adwentny koncert
Brigadnicy na mysl: „Rosujće, njebjesa, na zemju dele ...“ pokazali
Budyšin (CRM/SN). Zo sobotu do 3. adwentneje njedźele, hdyž chór 1. serbskeje kulturneje brigady na swój koncert přeprošuje, ławki a přidatne stólcy w Budyskej Michałskej cyrkwi njedosahaja, słuša hižo dawno k tradiciji tohole kruće etablěrowaneho dohodowneho poskitka. Tak bě tomu tež lětsa zaso tak.
Kóždolětnje wšak njemóžeš wot šulskeho chóra kompletnje nowy program wočakować. Ale tež tónraz běše jeho mnoholětny a wulce zasłužbny nawoda, cyrkwinski hudźbny direktor Friedemann Böhme rjad titulow zwuběrał, kotrež chowancy serbskeho gymnazialneho chóra dotal hišće w swojim repertoirje njemějachu. Tola to njeje žadyn fenomen, zo zaběra tutón koncert mjez mnohimi hudźbnymi zarjadowanjemi w adwenće tak wurjadne městno, tak wažny kriterij. Přetož wo wysokim niwowje młodych serbskich spěwarkow a spěwarjow wědźa na přikład samo tohorunja zajimcy ze susodneje Čěskeje.
Porjedźenka
Talentaj mjez powołanskimi wuměłcami wobstałoj
Budyšin (SN/bn). Wosebitaj hosćej staj wopytowarjow adwentneho koncerta Serbskeho ludoweho ansambla „Zymski čas“ najbóle zahoriłoj. Elisabeth Wirthec a Adrian Simon běštaj so na lětušim wubědźowanju SLA „Młoda serbska hudźba“ wobdźěliłoj a w swojej starobnej klasy wuběrnej wukonaj pokazałoj. 16lětnej huslerce připózna jury spěchowanske myto, jědnaćelětny pianist docpě z maksimalnje móžnymi 25 dypkami najwjace cyłeho wurisanja. Elisabeth přeswědči, přewodźana wot Giny Hentsch na křidle, publikum na jara derje wobsadźenej žurli ansambla z dynamiskej interpretaciju „Serbskeje reje“ Bjarnata Krawca. Adrian překwapi wobkuzłanych připosłucharjow solistisce z wirtuoznym přednoškom twórby Fryderyka Chopina „Fantaisie-Impromptu cis-moll, op. post. 66“.
„Chwile sej wzać a k sebi přińć“
Wo knihach a kniharni (07.12.18)
Zajimowani čitarjo Nowinkarja, našeho kóždolětneho hornjoserbskeho wabjenskeho prospekta, wočakowachu hižo wot septembra, štož Serbske Nowiny zańdźeny tydźeń wozjewichu: Warjenska kniha znateho serbskeho kucharja Tomaša Lukaša „Warimy z Tomašom“ nětko w delnjoserbskim přełožku Margot Hašcyneje předleži.
Dalši dyrdomdej Gola a Loga
Pozdatne přećiwki
Słowjanske slědy po cyłej Němskej
We wobłuku rjada Serbskeho muzeja „Kofej w třoch“ je wčera Choćebuski muzejownik a žurnalist Werner Měškank pod hesłom „Słowjanske slědy we Wendlandźe a něhdyšim kraju Obodritow“ něhdźe dwaceći zajimcam wobšěrny stawizniski přehlad podał.
Budyšin (SN/bn). „Jědnaće dźensnišich krajow Zwjazkoweje republiki Němskeje chowa słowjanske slědy. Něhdźe štwórćina wobydlerjow ZRN ma słowjanske korjenje, wariacije swójbnych mjenow kaž Wendt namakamy po cyłym kraju. Wěda wo tym pak je so tež aktiwnych napřećiwnych politiskich naprawow dla skoro wšudźe zhubiła.“
Takle wobrysowa Werner Měškank wuchadźišćo swojich přepytowanjow, kotrež złožowachu so na wuhódnoćenje přistupnych pisomnych žórłow. Z pomocu geografiskich kartow rozłoži wón wupřestrěće słowjanskich sydlišćow minjenych 1 500 lět a wuzběhny, zo „nańdźemy mjez Baltiskim morjom a srjedźnymi horinami něhdźe 10 000 hrodźišćow“.
