Nowi čłonojo Rownjanskeho spěchowanskeho towarstwa Njepilic dwór chcedźa eksistencu městnosće tež w přichodźe zaručić

Mnoho ludźi je tydźenja sobotu zaso lěćny dworowy swjedźeń na Njepilic statoku w Rownom wopytało. Je to jenož jedne z mnohich wulkich zarjadowanjow, kotrež čłonojo w lěće 1999 załoženeho spěchowanskeho towarstwa Njepilic sta­­tok lětnje organizuja. W nazymje stejitej zaso dworowy swjedźeń a kermuša, w zymje adwentne wiki a swinjorězanje na programje. Tójšto to prócy a dźěła za kóždeho čłona towarstwa.

Krzysztof Golwiej powěda, što na Serbach wobdźiwa a čehodla móža Serbja Šlezičanam z přikładom być

Krzysztof Golwiej z pólskich Katowic je nowa hwězda europskeje sorabistiki. Za Serbow so hakle tři lěta dokładnišo zajimuje, a jeho přistup je njewšědny abo lěpje prajene bajkojty. Wón je móhłrjec prototyp noweho sorabista w tym zmysle, zo jara aktiwnje nimale wšitke online-poskitki Serbow wužiwa. Na jeho wosobje widźiš, zo serbski digitalny system funguje. Wot dźensnišeho so druhi raz na ferialnym kursu serbšćiny wobdźěla. Nic jenož wo tym je so Čech Lukáš Novosad z tutym Polakom serbsce rozmołwjał.

Kak sće na serbšćinu přišoł?

Z domom so tež pomjatna tafla za serbskeho nowinarja a basnika zhubiła

Jězba po Pólskej wjedźeše mje njedawno tež do Namysłówskich stron. Kónčina je za Serbow zwjazana ze serbskim nowinarjom a basnikom Janom Skalu, kotryž bě tam kónc wójny 1945 zahinył a bu pozdźišo na wšelake wašnje česćeny.

Nowinar a narodowc

Jan Skala pochadźeše z Njebjelčic, hdźež bě so 1889 do dźěłaćerskeje swójby narodźił. Powołansce skutkowaše jako žurnalist a redaktor pola wšelakich nowin a časopisow w Běłej Wodźe, Budyšinje, Praze a Berlinje. Jako zamołwity redaktor časopisa narodnych mjeńšin bě angažowany kritikar němskeje mjeńšinoweje politiki. Nimo toho wustupowaše jako serbski basnik, spisowaćel a narodowc. Nacionalsocialisća zapowědźichu jemu do­wolnosć, žurnalistisce dale skutkować, a jeho na dlěši čas zajachu. Po tym dźěłaše we wšelakich priwatnych předewzaćach w Budyšinje a Berlinje. Hrožaceho bombardowanja němskeje stolicy dla wućekny sej 1943 ze swójbu do Delnjeje Šleskeje, hdźež namakachu hospodu pola­ přiwuznych mandźelskeje w Dziedzicach (tehdy Erbenfeld).

Hodźinu projekta dla nóžkować je za dźěći­ a młodostnych wěste wužadanje. We Wodowych Hendrichecach pak su tole nětko činili a tak nawuknyli, kak móže ze zeleniny přirodna a scyła nješkódna barba nastać.

Čerwjeny kał warić kóždy móže – z njeho barbu dźěłać pak jenož najmjenje ludźi. Dźěći a młodostni, kiž tuchwilu w prózdninskim lěhwje we Wodowych­ Hendrichecach přeby­waja, su pak tole minjenu srjedu na­wuknyli. Čerwjeny kał, morchej a łopjena tomaty běchu 59 serbskim prózdninarjam zakład za dohromady pjeć barbow. Claudia Pohl, sobudźěłaćerka towarstwa Lebens(T)räume w Nowych Jěžercach, je jim rozkładowała, kak so z kruteje zeleniny barba stanje. Za to dyrbjachu woni rostliny najprjedy do małych kruchow rozkrać a je z pěsću (Stößel) cyle drobnje roztołkać.

Zo bychu jušku wot kuskow dźělili, składźechu dźěći trjenčka do křidkow. Wužimajo měšeńcu zeleniny a juški nahromadźichu šwarnje wjele brěčki. Ta tomatowych łopjenow bě zelena kaž trawa, brěčka morchejow ćmowje oranžojta a kała wioletna.