Jězusowe ćerpjenjena hinaše wašnje wopominali
pjatk, 10. apryla 2026
121
E-Paper: Serbske Nowiny 69
-
wulkosć pisma
Schriftgröße verkleinern
Schrift vergrößern
Najebać to, zo je so słónco swětej lědma pokazało, su so lětsa ćichi pjatk hižo wosomnaty raz putnicy z Čěskeje, ze Serbow, ale runje tak z Němskeje na Křižowej horje pola Jiřetína blisko Rumburka zešli. Ducy horje k Božemu rowu su zhromadnje na basnje znateho čěskeho přećela Serbow Milana Hrabala poskali, kiž su zwjazane z jednotliwymi postaćemi Jězusoweho ćerpjenja na křižowym puću. Čěske teksty staj připosłucharjam awtor sam kaž tež jeho přećel a dźiwadźelnik Martin Louka přednjesłoj. Ale wurězki zaklinčachu tež serbsce, štož bě někotrym přitomnym wosebita překwapjenka. „Wodajće prošu, kotru rěč ta knjeni wužiwa?“, so Milence Rječcynej připosłuchajo wočiwidnje připadnje nimoducy putnik basnika šeptajo wopraša. Ludźo připosłuchachu, běchu dojeći a zamysleni. Někotři z přitomnych Serbow su do knižneho wudaća Hrabaloweho cyklusa „Po puću bolosće a wěry“ čitajo hladali, kotryž tež serbsce předleži, a nimale šěsćdźesat putnikow kóždeje staroby wot starca hač k ćěšenkej je wulku duchownu atmosferu zhromadnje dožiwiło.
wozjewjene w:
Předźenak
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać
