Kryštof Peršín rozprawja wo swojim dowolu w Španiskej – 2. dźěl

Znašim busom přeprěčichmy potajkim zachodne wrota kompleksa Doliny padnjenych a podachmy so na horu. Najprjedy rozhladowach so wćipnje po wokolinje, puć započa hnydom nahle stupać, ale poněčim bu mi wostudłe – wuhlad žadyn, přetož dróhu wobrubjowaše poměrnje husty chójnowy lěs, typiski za krajinu srjedźneje Španiskeje. Wuhladawši nahły postup a serpentiny bjez kónca, wjeselach so nad swojim rozsudom, na bus dočakać, dokelž bych-li na tajku horu pěši šoł, bych zawěsće bórze slaknył. Mjeztym započa mój žołdk pomałku předźěłować słódne, ale jara tučne kałdony wobjeda a při tym rozmyslowach, hač bě general Franco w euforiji z dobyća we wobydlerskej wójnje tež na tajke pady myslił a w bazilice abo znajmjeńša něhdźe w bliskosći nuzniki natwarić dał …