Budyšin (SN/bn). „Gitarowe zynki ze Španiskeje, Argentinskeje a Brazilskeje scomter hudźbnym ekskursom do Łužicy kaž tež wulke stawizny na zakładźe małych melodijow, wotbłyšćowace rozpalitosć, reju, krajinu a ludźi“ – takle připowědźištaj Matteo Hórnik a Karl Winkelbauer sobotu swój koncert na Kulturnej zahrodźe Serbskeho ludoweho ansambla. Nic jenož žahaceje horcoty dla wědźeštaj tymile słowami wotpowědować a něhdźe 60 wopytowarjow do muzikaliskich sferow na přikład Joaquína Rodriga, Astora Piazzole a Paola Bellinatija wotwjedować.

Łužiska chłóšćenka wukopa so jako adapcija Korle Awgusta Kocorowych „Třoch serbskich narodnych rejow“, kotrež bě Hórnik po wašnju mjenowanych mištrow za gitarowe duwo spisał. Instrumentalistaj, kotrajž wukmanjataj swoju wirtuozitu tuchwilu na Wysokej šuli za hudźbu Franz Lizst Weimar, daštaj gitaromaj raz solistisce so wotměnjejo, raz w dueće přewažnje přewšo čućiwje klinčeć, štož trěbnemu temperamentej, ručež partitury sej to žadaja, ćim wjace skutkownosće spožči.