Budyšin (SN/bn). „Njewidźomny hłós“ je titul, kotryž bě sej Serbski ludowy ansambl za prěni sinfoniski koncert swojeje aktualneje hrajneje doby wuzwolił. Hesło hodźi so jako pokazka na hóstnu solistku rozumić, wšako zdadźa so zynki, kajkež Carolina Eyck ze swojeho teremina wukuzłuje, woprawdźe kaž z powětra wzate. Powitawši dohromady něhdźe 600 wopytowarjow rozłoži wirtuozowka na hłownym jewišću Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła w wušiknej dwurěčnosći serbsce a němsce, kak wysokosć a intensitu tonow wobwliwuje, hdyž z rukomaj w – njewidźomnych – elektromagnetiskich polach swojeho instrumenta za nimi „łóji“. Z hižo standardnej sadu „A tak jednorje to je“ krótku demonstraciju zakónči, kotruž zadźiwany publikum z mjezyaplawsom mytowaše. Zhromadnje ze smyčkarjemi Serbskeje komorneje filharmonije pod nawodom Kathariny Dickopf zahra na to 4. sadźbu „Metsa Happa“ ze swojeje kompozicije „Fantasias“ a kruch „Stigma integrum concerto“ Jana Bělka, kotraž we wersiji za tule wobsadku prěni raz w Budyšinje zaklinči. Nimo toho předstajichu „Kantilenu čo.