Róža Domašcyna bu njedźelu jako prěnja Serbowka z Drježdźanskim mytom za lyriku wuznamjenjena. Kak je k tomu dóšło, wujasnja čłonka jury a čěskeho Towarstwa přećelow Serbow (SPL) Alžběta Stančáková. Z njej je so Lukáš Novosad rozmołwjał.
Kajke bě jednanje jury wo dobyćerjach? Bě dobyće Róže Domašcyneje a Čecha Elsa Aida na kóncu jednozmyslne?
Njeby fairne było, nadrobnosće našeho nócneho jednanja wozjewić. Móžu jenož přeradźić, zo smy w Domje Ericha Kästnera hišće po połnocy diskutowali a zo bě to wužadowace. Hižo to rěka, zo su wjacore warianty na blidźe leželi.
Lětsa su wšitcy finalisća wysoku kwalitu poskićili. Što bě naposledk rozsudne?
Za mnje wosobinsce je Róža pod wjacorymi aspektami zajimawa. Wona je sprawna, wotewrjena, skromna ... W jeje tekstach žanu wobličiwosć njenamakaš. Wona riskěruje, dźe na kromu nakósneje runiny, štož so mi jara lubi. Wona njepisa basnje tak, kaž maja wupadać, ale pisa z wosebitosću, z kotrejž je tež čita.
Bě za waš rozsud wažne, zo je wona Serbowka a zo steji poprawom na mjezy mjez němskej a čěskej poeziju?





