Swjaty Měrćin je swój płašć rozdźělił, nětko čakaja dźěći na swjateho Mikławša a w mjezyčasu hižo ta abo tamna myslička na hodowne dary schadźa. Někotre tajke wšak chcedźa derje přemyslene a dołhodobnje planowane być. Akwarij na přikład trjeba w dobrej stwě tójšto městna a hač hodźi so klětka papagajika do dźěćaceje stwy abo tola radšo kołć pčołkow do zahrody – tute bytostne prašenja měli wotmołwjene być, prjed hač přeće rumpodichej posrědkuješ. Njedawno je w Ludowym nakładnistwje Domowina nowa dźěćaca kniha „Moje najlubše domjace zwěrjata“ w rjedźe „Što je što“ wušła. W njej zhonja dźěći na 27 pisanje wuhotowanych stronach, kelko picy micka wšědnje trjeba, hdy słuša kosmaty lubušk k skótnemu lěkarjej a čehodla papagajik scyła rady sam njeje. Lektorka LND Janina Mikławškowa zbližuje młodym čitarjam w nowej knize zajimawe fakty ze swěta zwěrjatow a skotu, při čimž wužiwa tež serbske pomjenowanja, na přikład „słanje“ (Einstreu) abo „ptakopawk“ (Vogelspinne), kiž njejsu najskerje jenož małym čitarjam nowe a zajimawe.





