Vanessa Žurec„To je tola jenož naš praktikant.“ Sada, kotraž so husto připódla praji – a přiwšěm wjele wo dźěłowym swěće přeradźi. Přetož za tutym pozdatnje njestrašnym hrónčkom tči často realita, kotruž mnozy młodźi ludźo přederje znaja: Pobrachowace česćenje, špatne zapłaćenje a dźě­ło, kotrež ma mało z wuknjenjom činić. Poprawom praktikum orientaciji słuži. Šulerki a šulerjo maja prěnje dohlady do powołanjow dóstać, studowacy praktiske nazhonjenja zběrać a wuslědźić, hač so jim woleny puć woprawdźe hodźi. Praktikum měł drje městno wuknjenja być a nic synonym za darmotnu dźěłowu pomoc. Tola realita často hinaša wupada. Praktikanća přewozmu połnočasowe nadawki, dźěłaja pod wysokim ćišćom, činja nadhodźiny a njedóstanu za to druhdy ani přiměrjene zarunanje. Město toho zo so spěchuja, steja mnozy při ćišćaku, warja kofej abo spjelnjeja nadawki, kotrež hewak nichtó činić nochce. Wosebje problematiske potom budźe, hdyž dyrbja młodźi ludźo po wotzamknjenym studiju měsacy dołho njepłaćeni dźěłać, jenož zo bychu scyła šansu na zastup do powołanja dóstali.