Marek Krawc rozprawja wo aktualnje rozjimanych temach w Čěskej

Ústí nad Labem. Před 81 lětami, 31. julija 1945, nimale tři měsacy po Druhej swětowej wójnje, dóńdźe w Ústíju nad Labem k jednej z najhóršich zabiwańcow w stawiznach Čěskeje. Roznjemdrjeni Češa walichu so z hołymi pjasćemi, płotowymi łatami a retlemi na tam bydlacych Němcow. Minjeny pjatk su zastupjerjo města, sudetscy Němcy a Němcy, kiž bydla w Čechach, w Šleskej a na Morawje, na Mosće dr. Edwarda Beneša na wopory tohole masakra spominali.

Karl-Heinz Kralowetz, tehdy 15lětny dźěłaćer, bě runje po puću domoj, jako jeho čěskaj oficěraj zadźeržeštaj. „Někotři uniformowani su mje do měšćanskeje šule wotwjezli. Tam dyrbjach so slec a nahi na blido lehnyć. Potom mje wušwikachu a dyrbjach cyły čas wospjetować: Dźakuju so swojemu Führerej. Potom smědźach so zaso zwoblěkać a domoj hić. Tež mojeho nana běchu po dźěle do šule dowjezli a tam wušwikali. Žadyn z naju njeje wědźał, čehodla“, so Karl-Heinz Kralowetz dopomina.