Marija Šołćic piše pod hesłom „Spěwna zhromadnosć zahajena z dobrym dźěłom“

Štwórtk, 15. januara, zetkachmy so prěni raz w nowej zhromadnosći w Ptačecach. Běchmy pjećo a pola Martiny Pečikoweje bě wutrobu wohrěwace rjenje pyšene blido za nas spřihotowane. Wšako je hišće pohodowny čas, ale wona bě tež hižo słowčka za póstniski čas spřihotowała. Serbske wězo a mějachmy dru­hdy swoju lubu nuzu z wurjekowanjom, ale wšitcy pomhachu.

Njedlijimy drje so dołho z rozmołwami, ale tež to zhromadnosć wučinja, njejsmy wšak chór. To tež rěka, zo z jasnym fokusom na nowe spěwy to abo tamne wujasnjamy, přełožujemy, předspěwamy abo damy knjeza fararja Reichelta z gitaru započinać a potom znaty kěrluš, kotryž hewak w němskej rěči słyšimy, serbsce zaklinčeć damy. Spěwarske ewangelskich Serbow a spěwnik Zernička nam při tym derje słuža. Po kěrlušu sej něšto rytmiske wupytachmy a so samo w kanonje wuspytachmy. Tutón na kóncu w třoch skupinach zaspěwachmy a so wočerstwichmy z „Chwalće nětk Knjeza“.