Jako so w aprylu naš Domoj-kurs započina, mje Eva Matthie z přećelnym posměwkom wita. Pola nas je wona „Jěwa“. Wona hlada na mnje ze stražliwymaj a wćipnymaj wočomaj a začuwam, kak jara so wjeseli, wšitkich kursistow zeznać a serbsku rěč wuknyć. Spěšnje pytnu, kelko serbskich spěwow Jěwa znaje a kak wulki je přez to hižo jeje słowoskład. Wona praji: „Zhromadnje serbsce spěwać je to najrjeńše.“ Při tym čuje so žiwa a ze swojimi serbskimi korjenjemi zwjazana.

Spěwanje je ju cyłe žiwjenje přewodźało. W Bukecach, hdźež je wotrostła, bě něhdy wjele zarjadowanjow, na kotrychž so zhromadnje serbsce spěwaše. To je sylny zwisk k regionej a k serbskej rěči wutworiło. Přeco hišće je pola swojeje swójby a znatych jako sopranowa spěwarka za „Běži woda“ znata. To je tež jeje najlubši spěw. Melodije a harmonije spěwow su krasne a klinča najrjeńšo, hdyž so spěwy zhromadnje spěwaja.