Rownjanski Njepilic statok znowa z čiłym hosćićelom był

Rowno (JoS/SN). Porjadnu kermušu su minjenu njedźelu na Rownjanskim Njepilic statoku swjećili. Mnoho hosći bě přichwatało, zo bychu rjane popołdnjo dožiwili. Nimo swěrnych znatych witachu tež tójšto nowych wopytowarjow. Předsyda spěchowanskeho towarstwa Manfred Nikel widźi w tym přiběracy zajim­ serbske tradicije zachować, kaž to na Njepilic statoku hižo wjele lět pod hesłom­ „Kak to jo było“ činja. Tež młodźi ludźo z dźěćimi běchu njedźelu mjez wopytowarjemi.­ Při telko ludźoch bě w rumnosćach domu lědma hišće městna.

Tak kaž druhdźe zwjazuja tež w Rownom z kermušu dźak za dobre žně. Te wšak lětsa tak bohate njeběchu, kaž běchu­ so nadźijeli. Hladajo na sad ani wulce wo žnjach rěčeć njemóžeš. „Za­daniło pak so je, zo smy wows w lěću stajnje derje z wodu zastarali. Na te wašnje smy swój projekt, z kotrymž pěstowarskim dźěćom a šulerjam zakładneje šule ratarske dźěła a tradicije zbližimy, wuspěšnje zakónčili“, Manfred Nikel­ rozprawješe.