Wo wuměłstwje so zakuzłać dać

pjatk, 11. oktobera 2019
artikl hódnoćić
(0 )
Wuměłča Sarah Rechberger a Njebjelčanski wjesnjanosta Tomaš Čornak Wuměłča Sarah Rechberger a Njebjelčanski wjesnjanosta Tomaš Čornak

Wuměłča Sarah Rechberger bě z pro­jektomaj „Rysowanje po hwězdach“ a „Zwjazanosć wutrobow“ na projekće „LandArt podłu Jawory“ wobdźělena. Z Awstričanku, kiž bě wuměłstwo/transmedialne wuměłstwo we Wienje a w Berlinskim instituće za rumowe eksperimenty studowała a kotraž wot lěta 2010 swoje twórby mjezynarodnje wustaja, je so Heike Irion rozmołwjała.

Kajke bě dźěło w Njebjelčicach za Was?

S. Rechberger: Bě jara zajimawe nazhonjenje. Pochadźam z Wiena. Tam je wo wjele ćešo ludźi do projekta zaplesć, anonymity wulkoměsta dla. Lěpšina wsy je, zo móžeš ze wšěmi hromadźe něšto na nohi stajić, dokelž telko ludźi njeje. Bě zajimawe widźeć, kak so kaž po cyłym swěće tež tudyše myslenje měnja – tu renaturěrowanje Jawory a pódla plahowarnja rancow, hdźež njesměrnje smjerdźi. Za mnje su Njebjelčicy kaž mały model cyłeho swěta. Tu eksistujetej za wšo nowe wotewrjene myslenje, štož je derje, a bóle tradicionalne myslenje, štož je tohorunja derje. Hdyž woboje na so skutkuje, wězo tež konflikty nastawaja, z nich pak móžeš wuknyć. Mam to za zmužite, projekty kaž LandArt zwoprawdźić. Su přeco ludźo, kotřiž sej mysla, „tajki kał“ a so boja něšto nowe wuspytać.

W Njebjelčicach su po zdaću mnozy, ko­třiž­ maja wutrajnosć, něšto zwoprawdźić ...

S. Rechberger: Haj, tež pěstowarnju a dźěći su zapřijeli. Tajke projekty rady podpěruju, dokelž mi runje wo to dźe. Jako wuměłča sym tež socialne pospyty z přirodnymi maćiznami přewjedła. Mam to za zajimawe, hdyž wuměłstwo so jenož w małym ateljeju njewotměwa, ale jako wotewrjeny labor, jako eksperimentalne polo, na kotrymž móža ludźo sobu skutkować. Sym z projektoweho titula „Njebjesa 2019“ za swoje dźěło poćah k njebju přewzała a z projektoweho hesła „wutrobne, serbske, ekologiske“ zwisk k přichodej.

Je Was serbskosć wosebje hnuła?

S. Rechberger: Zajimawe běchu za mnje stare baje, kiž su tež wusko z přirodu zwjazane, kaž tohorunja mustry, kotrež bě Cornelia Krüger tu za swój projekt rešeršowała. Rady mam zynki rěče, tež hdyž ju njerozumju. Jako dwanaće­lětna sym knihu Otfrieda Preußlera „Krabat“ čitała, ale njewědźach, zo zwisuje stawizna z konkretnej městnosću a jeje ludźimi. Bě rjenje wotkryć, zo je Krabat tu wažna figura w kulturje.

Da sće tu prawe městno našła ...

S. Rechberger: Dokelž ma za mnje přiroda něšto magiske, chcu, zo ludźo swój strach zhubja a so wot přirody zakuzłać dadźa. Mam jako wuměłča za wažne, zo tele kuzło zaso spóznawamy. Krabat dźě bě tež kuzłar!Wutrobny dźak!

wozjewjene w: Rozmołwa
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND