Wšitcy měli wo wótčincach wědźeć

štwórtk, 17. oktobera 2019
artikl hódnoćić
(0 )
Annika Jähn je so na projekće Kamjenskeje župy wo Ćišinskim wobdźěliła.  Foto: Milenka Rječcyna Annika Jähn je so na projekće Kamjenskeje župy wo Ćišinskim wobdźěliła. Foto: Milenka Rječcyna

Annika Jähn z Klóšterskeje Noweje Wsy je šulerka Wyšeje šule „Korla Awgust Kocor“ Kulow. Wona bě wobdźělnica projekta župy „Michał Hórnik“ wo Jakubje­ Barće-Ćišinskim. Milenka Rječcyna­ je so ze 16lětnej młodostnej w Pančicach-Kukowje rozmołwjała.

Kak dołho hižo serbšćinu wuknjeće?

A. Jähne: Na šuli mam serbšćinu mjeztym dźesać lět. Na zakładnej šuli běch w serbskej rjadowni. Sym pak tež hižo do toho rěč wuknyła. Chodźach do Němčanskeje pěstowarnje „Pumpot“.

Maće w swójbje serbskorěčne korjenje?

A. Jähn: Ně, scyła nic. Našej staršej scyła­ serbsce njemóžetaj. Jeničce někotre wobroty, kaž ,Božemje‘ abo ,Witajće k nam‘. Kaž prajene, móžetaj zakładne słowa. Wšako njejstaj wot doma serb­šćinu wuknyłoj. Mój mjeńši bratr Ta­mino pak na Kulowskej Krabatowej zakładnej šuli tohorunja serbšćinu wuknje. Tež wón je w Němcach do pěstowarnje chodźił.

Z kotreje přičiny staj staršej Waju na serbšćinu słałoj, tež hdyž z njej poprawom scyła­ žadyn zwisk nimataj?

A. Jähn: Wonaj měnitaj, zo je rjenje, hdyž móžemoj dalšu, třeću rěč nimo němčiny a jendźelšćiny. Nimo toho smój sej z bratrom zakłady serbšćiny hižo w pěstowarni přiswojiłoj. Tuž sej praji­štaj, zo móžemoj to dale činić. Wonaj mataj to za dobre, zo čłowjek wjele rěčow wuknje.

A kak to sama začuwaće?

A. Jähn: Tež ja chcu wjacore rěče nawuknyć. Bych-li rjekła, zo to nochcu, njebyštaj mje přerěčeć móhłoj. Sym pak to sama chcyła, dokelž mam serbšćinu wopraw­dźe rady.

Što su wjerški wučby serbšćiny na wašej šuli?

A. Jähn: To su jězby z našej wučerku a šulskej nawodnicu Ines Lešowej. Wona nam jara wjele wědy posrědkuje. Wěmy tuž stajnje wjace hač ći tamni. To mam za wulku lěpšinu. Wuknjemy tak z wulkej koncentraciju, a zhonimy tež tójšto wo stawiznach a kulturje Serbow. Prjedy njejsym wokable ženje wuknyła, sym skerje na rěč słuchała a sobu rěčała.

Byšće tuž nětko ze Serbom serbsce rěčeć móhła?

A. Jähn: Rozumju tójšto, rěčeć pak mi přeco hišće lochko njeje. To pobrachuje cyle jednorje praksa. Nimam dźě nikoho, z kimž móhła doma abo we wsy ser­bować. Tak móžu to jeničce w šuli zwučować.

Sće so nětko na projekće wo Jakubje Barće­-Ćišinskim wobdźěliła.

A. Jähn: Mam zaběru ze serbskimi stawi­znami za jara wažnu, wosebje hdyž je nam na tak žiwe wašnje předstajeja. Měnju, zo měł kóždy šuler we Łužicy so ze­znajomić ze žiwjenjom a skutkowanjom serbskich wótčincow, kotřiž su tudy­ žiwi byli, kaž na přikład Jakub Bart-Ćišinski.

Kak sće so tematice zbližili?

A. Jähn: Smy hižo jónu na ekskursiji w Pančicach-Kukowje byli. Tuž njebě nam Ćišinski cyle njeznaty. Naša wučerka knjeni Lešowa je nětčišu ekskursiju z nami přihotowała. Smy na přikład wšelke spěwy zwučowali, mjez nimi serbsku hymnu ,Rjana Łužica‘. We Wotrowje při rowje Jakuba Barta-Ćišinskeho móžachmy nětko dopokazać, zo smy wšitko derje nawuknyli. Dalši dopokaz bě, zo smy nam stajene nadawki, derje zmištrowali. Tak wědźachmy žiwjenske daty Ćišinskeho, smy zmysły napinali a přirodu začuwali, kaž něhdy Ćišinski a smy tež něštožkuli do ryma spisali. Tež memory wuhódać njebě mojim sobu­šulerjam a mi dobreho přihota dla ćežko.

Bórze zakónčiće swój šulski čas w Kulowje. Što budźe potom ze serbskorěčnymi znajomosćemi, kotrež sće sej zdobyła?

A. Jähn: Mam wukubłanske zrěčenje hižo w zaku. Chcu powołanje chorobneje sotry nawuknyć. Swoje wukubłanske městno změju we Wojerowskim klinikumje Łužiska jězorina. Tam, toho sym sej wěsta, móžu wšo to, štož sym w serbšćinje nawuknyła, nałožować. Wšako maja w chorowni tež pacientow, kotřiž wot doma­ serbsce rěča. To sym tež hižo tam na praktikumje dožiwiła.Wutrobny dźak!

wozjewjene w: Rozmołwa
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND