„Sym optimistiski, ale nic mjenje realistiski“

srjeda, 03. julija 2019
artikl hódnoćić
(0 )
Jubilar Sieghard Kozel lubuje swój domjacy raj w Stróži, kotryž jemu žiwjensku radosć  spožča.  Foto: Alfons Wićaz Jubilar Sieghard Kozel lubuje swój domjacy raj w Stróži, kotryž jemu žiwjensku radosć spožča. Foto: Alfons Wićaz

Rozmołwa ze Sieghardom Kozelom, kiž swjeći 80. narodniny

Dźensa swjeći serbski žurnalist a pu­blicist, bywši šefredaktor Noweje doby a zapósłanc Sakskeho krajneho sejma, Sieghard Kozel, w Stróži pola Hućiny w kruhu swójby wosomdźesaćiny. Alfons­ Wićaz je so z nim rozmołwjał.

Kak čujeće so jako wosomdźesatnik?

S. Kozel: Kak so čłowjek čuje, hdyž ma za sobu wulku čaru žiwjenja, hdźež je tójšto dožiwił, wjele nazhonjenjow zběrał, bitwy bił a hdyž tomu napřećo steji přewidźomne mnóstwo dalšich žiwjenskich lět? Čuju so derje, dokelž njejsym čas žiwjenja lěnjeho pasł.

Jako hólčec sće w Stróži do šule chodźił, hdźež bě wot lěta 1842 do 1852 Korla Awgust­ Kocor wučerił. Serbskosć we Wašej ródnej wsy je pak so dźeń a bóle pozhubjała. Kak sće to doma, w šuli a we wsy dožiwił a kotry wuskutk měješe to na Wašu wosobinu?

wozjewjene w: Towarstwa
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

nowostki LND