„Sy hižo słyšała, zo …?“ – Blady, kleski, hódnoćenja. Štó to njeznaje? Runje w našim wjesnym regionje mi přeco zaso napadnje, kak spěšnje so wo druhich sudźi. Wšojedne, hač je něchtó něšto dobre docpěł abo zmylk sčinił – wšo so komentuje, hódnoći, zarjaduje. Husto bjez toho zo je cyła stawizna znata. Tute zadźerženje so na mnohich městnach normalizuje a so lědma do prašenja staja. Potom so će prašeja: Čehodla chceš jako młodostna Łužicu wopušćić? Snano leži dźěl wotmołwy runje tu: we wuskosći někotreježkuli mysle a w začuću, zo so stajnje wšo wobkedźbuje a posudźuje. Negatiwne stejišća – hač potrjechja seksualitu, wěru abo stil drasty – njetworja pozitiwnu klimu a z tym tež žane městno, na kotrymž chcu so swobodnje wuwiwać. Nochcu prajić, zo kóždy tajki je. To by tym napřećo njefairne było, kotřiž tolerantnišo mysla a jednaja. Štóž so narěčany čuje, smě to rady sam za sebje pruwować.