Nowy serbski kralowski porik

pjatk, 04. septembera 2015 spisane wot:

Bórkowy (HA/SN). W błótowskich Bórkowach w župje Delnja Łužica „knježi“ nětko nowy serbski kralowski porik. Po dobrej tradiciji předstaji so wón minjeny kónc tydźenja na domizniskim a drastowym swjedźenju, kotryž steješe w znamjenju 700. róčnicy prěnjeho naspomnjenja błótowskeje gmejny.

Serbska kralowna je wotnětka Jenifer Dünnbierojc, studentka sorabistiki a wučerstwa, čłonka Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny a předsydka noweje Domowinskeje skupiny na Górach. Jako tajka­ je so wona na Bórkowskim swjedźenju wulkemu publikumej na kró­nowanju serbsce a němsce předstajiła.

Nowy serbski kral, kiž hraje w stawi­znach Bórkowow a Błótow wažnu rólu, je Tino Haniš. Wón a Jenifer bydlitaj we Wjer­bnje. Nowy serbski kralowski porik, kotryž je prěni raz scyła ryzy serbski, ma hač do klětušeho domizniskeho a drastoweho swjedźenja Bórkowy a wokolinu reprezentować. Činić chcetaj to na zarjadowanjach najwšelakorišeho razu­, na kotrež staj prošenaj.

Symboliski šek přepodała

pjatk, 04. septembera 2015 spisane wot:
Pod hesłom „stare wobchować a nowe natwarić“ su we Wojerecach lěta 2006 załožili towarstwo Piwarska 1 z předsydku Ingu Illin. Nětko je lěkarnica w swojej apotece nastorčiła akciju, składować za wobydlerski centrum. Towarstwo nazběra cyłkownje 5 000 eurow za wobnowjenje domu, w kotrymž bu 1912 Domowina załožena a hdźež­ bě wunamakar kompjutra Konrad Zuse abituru złožił. Symboliski šek je Inga­ Illin dźensa přepodała. Foto: Ulrike Herzger

Swójbne popołdnjo a rěčne koło

štwórtk, 03. septembera 2015 spisane wot:

Podawki k wotewrjenju wobydlerskeho centruma na Piwarskej 1, kotrež budźe jutře we Wojerecach, běchu wčera tema posedźenja předsydstwa župy „Handrij Zejler“. Župa wuhotuje ze swójskim projektom wotkryće wopomnjenskeje tafle, kotraž skedźbnja na załoženje Domowiny 1912 w tymle domje.

Wojerecy (SN/at). Chór Židźino kaž tež Hanka a Marka Zahrodnikec z Ćiska ceremoniju hudźbnje wobrubja, župa je na tónle wjeršk w měsće derje přihotowana. To dźěli regionalna rěčnica Domowina Christina Šołćina po wuradźowanju župneho předsydstwa.

Wobšěrnišo zaběrachu so jeho čłonojo ze serbskej rěču. 12. septembra popoł­dnju wot třoch budźe w Domowinskim domje znowa swójbne popołdnjo. „Chcemy šulerjam a pěstowarskim dźěćom kaž tež jich staršim składnosć skićić, w zjawnosći serbować“, rjekny Christina Šołćina. NSLDź zawjeseli hosći z „Čmjełu Hanu“, Rěčny centrum WITAJ zaruči dźěćacu zaběru, wězo w serbskej rěči. Serbske dźěćace towarstwo z Ćiska předstaji program, kotryž je lětsa hižo na Mjezynarodnym folklornym festiwalu „Łužica“ w Chrósćicach pokazało. To budźe swójbam rjane dožiwjenje.

Ze skutkowanja prjedownikow zawjazk wurostł

póndźela, 31. awgusta 2015 spisane wot:

Najwjetša Domowinska skupina w župje „Jakub Lorenc-Zalěski“ je Trjebinska. Wot nazymy 1945 skutkowaca twori­ wona kruty stołp gmejnskeho žiwjen­ja. Sobotu swjećachu skupinarjo z hosćimi 70. róčnicu załoženja.

Trjebin (SN/at). Gmejna Trjebin je so bližaceje Wochožanskeje brunicoweje jamy minjene lěta wo tójšto přeměniła. Kruta kótwica, zo bychu tam bohate serbske tradicije zachowali, je Domowinska skupina. Wosoby kaž Matej Pawlo, pod jeho nawodom ju wjesnjenjo nazymu 1945 załožichu, Pawoł Fabian, skupinski předsyda hač do spočatka 1960tych lět, Beno Knop, kiž bě jej 44 lět hač do swojeje smjerće 2005 předsydarił, a znaty ludowy herc Hanzo Šuster su Trjebinskim Domowinjanam tež dźensa zawjazk, w jich duchu dale skutkować.

Tak zwjazachu swjedźenske zarjadowanje sobotu w Trjebinskim Domje towarstwow ze spominanjom a z jasnym wuznaćom, tele hódnoty přichodnym generacijam dale posrědkować.

Smy zaso wo jednoho aktiwista chudši

štwórtk, 27. awgusta 2015 spisane wot:

Tele linki pišu krótko po tym, zo sym wo smjerći swojeho dołholětneho pře­ćela Pawoła Hejduški zhonił. Z nim poboku sym chodźił po šćežkach dźěćatstwa w Hórkach, po Varnsdorfskich pućach­ čě­sko-serbskeho gymnazija, po Budyskich hasach za čas wyšeje šule, po Lip­šćanskich dróhach w lětach uniwers­itneho kubłanja ... A jako běchu zhromadne puće­ po předpisach žiwjenja do wšelakich kónčin wotbočili, pytachmoj za składnosćemi so zetkawać.

Pawoł bě so hakle wóndano do do­mjacych Hórkow dowjezć dał, zo by pó­dla był, jako tam na Smolic statoku swoju­ knihu­ dopomnjenkow předstajich. Hačrunjež wón knihu dodosća znaješe, chcyše słyšeć, kak to klinči, hdyž awtor­ publi­kacije sam z njeje čita. A dokelž je so­ horstce do Hórkow přichwata­nych za­jimcow spo­dobało, štož běchu na wo­sobinskich dožiw­jenjach z powšitkownje znatych časow­ słyšeli, sej lite­rarny wječor ze spěwami a piwkom podlě­šichmy. A kaž připó­dla so dohladachmy, zo za pianom „Netec Pawl“ sedźi, wot kotrehož nichtó z nas wědźał njebě, zo móže wón tež „klawěr piskać“.

Prestiž za serbsku młodźinu

štwórtk, 20. awgusta 2015 spisane wot:

Festiwal diversity wusměrja so na pisanosć a wšelakorosć

Serbske młodźinske towarstwo Pawk je zašły tydźeń młodostnych z najwšelakorišich europskich mjeńšin do Łu­žicy přeprosyło, zo bychu zhromadnje Festiwal diversity (mnohotnosć) ­swjećili. Što su na nim wšitko dožiwili, chcyše Jakub Wowčer wot předsydki Pawka Kristin Heelemanec wědźeć.

Festiwal diversity je nimo, ćeža je wotpadnyła. Čehodla je festiwal runje w Budy­šinje swoju premjeru měł?

K. Heelemanec: Budyšin a z tym tohorunja Serbja w Budyšinje a blišej woklinje su znaći za swoju pisanosć a wšelakorosć kul­tury a wězo tež folklory, rejow, spěwow atd. Dokelž so Festiwal diversity runje na tele wobłuki wusměrja, smy sej prajili, čeho­dla nic tole prěni króć pola nas wuspytać, hdźe by było lěpje?

Što su wobdźělnicy w běhu festiwala wšitko dožiwili?

Matti

Ullrich

Foto:

A. Pawlikec

Lukas Kornfeind

Foto:

A. Pawlikec

Na lětušim Festiwalu diversity we Łužicy je knježił europski duch młodźiny. Jakub Wowčer je so dweju wobdźělnikow za jeju zaćišćemi prašał.

Matti Ullrich, čłon danskeje mjeńšiny w Němskej: Mi so tu jara derje lubi. Wobdźělu so prěni króć na evenće zwjazka Młodźiny europskich narodnych mjeń­šin (MENS). Sym wšak tež hišće nowačk w swojim towarstwje. Njemějach poprawom scyła wulke wočakowanja na festi­wal a Serbow. Běch pak hižo wot někotrych staršich čłonow wo Serbach zhonił, a jim je so tež stajnje we Łužicy lubiło, jako běchu před lětami tule na seminarach. Nětko so sam wobdźělam a mam tydźeń za wulkotny. Smy njesměrnje wjele činili, tójšto z wokoliny widźeli a mnohe informacije dóstali, serbsku kulturu zeznali. Sym so pak tež z kulturu druhich tu wobdźělenych skupin bliže rozestajał.

Jěć do Budyšina – samozrozumliwe

štwórtk, 20. awgusta 2015 spisane wot:

Riike Johannsen překwapja ze swojim wje­sołym, wotewrjenym wašnjom. Ručež so z njej rozmołwješ, maš zaćišć, zo jej sympatija ludźi přilětuje. Wona rady wo swojich myslach powěda, stajnje z pozadkom a přeswědčenjom, zo je derje, być čłon mjeńšiny w Němskej. Na wikach wuměny na Budyskich Žitnych wikach staješe wona wopytowarjam kwisowe prašenja, při čimž dóndźe k mnohim rozmowłam.

Serbskemu žiwjenju so wěnował

pjatk, 31. julija 2015 spisane wot:

W Bukecach a wokolinje rozšěri so tele dny zrudźaca powěsć: Swěrny čłon Bukečanskeje Domowinskeje skupiny a serbski wučer na wuměnku Feliks Wowčer njeje hižo mjez nami. Zhubimy swěrneho a spušćomneho čłona našeje Domowinskeje skupiny. Mnohe lěta skutkowaše wón aktiwnje jako čłon předsydstwa Budyskeje župy „Jan Arnošt Smoler“. 22. julija nastupi swój posledni puć tule na zemi – runje tři dny do swojich 84. narodnin. Wón zawostaji mandźelsku, tři dźowki a štyri wnučki.

25. julija 1931 w Zdźěri rodźeny Feliks Wowčer bě přistajeny Domowiny a dźěłaše pozdźišo něšto lět w hórniskim předewzaću­ Wismut, doniž njepoda so na studij wučerstwa. Jako pedagoga wěnowaše so połnje serbskemu žiwjenju w Bukecach. Tři lětdźesatki skutkowaše jako serbski zapósłanc a čłon gmejnskeje rady a bě wjacore lěta tež zastupowacy wjesnjanosta. Wosebje zasadźowaše so za serbske žiwjenje, wobkedźbowaše pak wu­wiće w gmejnje z kritiskim wóčkom. Často běše na wsach komuny po pu­ću, zo by z fotami žiwjenje w Bukečanskej gmejnje dokumentował. Słowo a skutk tworještej w bywšim wučerju jednotu.

Spěšnje roznjese so minjeny kónc tydźenja w Delanach powěsć, zo je w starobje 75 lět po sćerpnje znjesenej chorosći sobuzałožer a wjelelětny spěwar Serbskeho muskeho chóra Delany Gerat Šołta na prawdu Božu wotešoł.

Narodźił bě so Gerat jako štwórty hólc Šołćic mandźelskimaj Jakubej a Herće 31. decembra 1939 w Šunowje. Staršej běštaj skromnaj a wjesołaj čłowjekaj, štož so tež na Gerata přenjese. W Šołćic dobrej stwě zwučowachu často dźiwadło, kehelowachu z kulu na powjazu, hrajachu blidotenis, dźěći wuknjechu karty placać a w zymje tam chošća wjazachu. A wězo je při wšitkich aktiwitach serbski ludowy spěw stajnje wažnu rólu hrał, a Gerat Šołta stupaše hižo wot młodych lět po tychle šćežkach. Jako so wón 1961 z Marju Šołćic z Koćiny zmandźeli, mě­ješe młody por swoje prěnje bydlenje pola­ Mikličec. Pozdźišo natwarištaj sej swójski domčk na Křižerskej w Konjecach. Jimaj narodźištaj so synaj Frank a Roland. 1998 je Šołćic swójbje staro­sćiwa a luba mać zemrěła. Nowy spočatk žiwjenskeje wole nadeńdźe Gerat ze swojej partnerku Móniku Šołćinej z Pěskec.

Serbska debata

nowostki LND