Praha (SN). Swobodny stat Sakska spěchuje wot lěta 1992 wuměłcow, kotřiž su wusko z krajom zwjazani. Dotal je wjace hač tysac twórbow kupił a přepoda je fondsej Statnych wuměłskich zběrkow Drježdźany, kotrež słušeja k najwuznamnišim zjawnym zběrkam sakskeho wuměłstwa wot kónca Druheje swětoweje wójny. Nowe akwizicije kóždeho lěta su we wobłuku wosebitych wustajeńcow prawidłownje w zastupnistwje swobodneho stata w Berlinje předstajili. Lětsa pak chcychu přehladku w Čěskej pokazać. Ćežišćo wčera w Praskim Serbskim seminarje wotewrjeneje ekspozicije je našočasna ćišćana grafika. Mjez druhim wustajeja tam dźěła Kathariny Immekus, Benjamina Badocka, Franziski Güttler a Neja Raucha.
Přehladka je dźěl kulturneje wuměny mjez Drježdźanami a čěskej stolicu a je paralelne zarjadowanje wustajeńcy „Možnosti dialogu“ w Praskim Palaisu Salm, wuhotowaneje wot Narodneje galerije złoteho města, sakskich statnych zběrkow a Berlinskeje zběrki Hoffmann.
Budyšin (SN/bn). „Město wěžow a hrodow – Budyšin w swěcach“ je hesło noweje wustajeńcy w radnicy sprjewineho města. Wona je zdobom dźěl kónčneho pruwowanja Anny Vogt a Paula Pietschmanna, šulerjow na swobodnym kubłanišću Schkola Horni kraj w Habrachćicach (Ebersbach). We wobłuku praktiskeje wučby zaběrataj so wonaj hižo dlěje hač pjeć lět z wuměłskej fotografiju.
Dohromady je w Budyskej radnicy 16 wobrazow wustajenych. Połojca z nich pokazuje znate motiwy města – kaž su to staroměšćanski panorama, wuske haski a tachantska cyrkej – póćmje sfotografowane. Młodymaj wuměłcomaj bě wažne „hru ze swěcu a sylne barby zapopadnyć“, rozłoži Paul Pietschmann a wuzběhny, zo „njejsu wobrazy technisce wobdźěłane, efekty su ryzy wuslědk wužiwanych objektiwow a časa wobswětlenja“. Druhi dźěl wopřijima starše fota, kotrež běchu w šulskimaj projektomaj „Naša wjeloraka domizna“ resp. „Fokusěrowane“ minjene tři lěta nastali. Zwobraznjene su mjez druhim skały, wěže a cyrkwje na přikład w Kotmarjecach (Kottmarsdorf), Žitawje abo Wódrjeńcy (Oderwitz).
Budyšin (CRM/SN). Zo sobotu do 3. adwentneje njedźele, hdyž chór 1. serbskeje kulturneje brigady na swój koncert přeprošuje, ławki a přidatne stólcy w Budyskej Michałskej cyrkwi njedosahaja, słuša hižo dawno k tradiciji tohole kruće etablěrowaneho dohodowneho poskitka. Tak bě tomu tež lětsa zaso tak.
Kóždolětnje wšak njemóžeš wot šulskeho chóra kompletnje nowy program wočakować. Ale tež tónraz běše jeho mnoholětny a wulce zasłužbny nawoda, cyrkwinski hudźbny direktor Friedemann Böhme rjad titulow zwuběrał, kotrež chowancy serbskeho gymnazialneho chóra dotal hišće w swojim repertoirje njemějachu. Tola to njeje žadyn fenomen, zo zaběra tutón koncert mjez mnohimi hudźbnymi zarjadowanjemi w adwenće tak wurjadne městno, tak wažny kriterij. Přetož wo wysokim niwowje młodych serbskich spěwarkow a spěwarjow wědźa na přikład samo tohorunja zajimcy ze susodneje Čěskeje.
Budyšin (SN/bn). Wosebitaj hosćej staj wopytowarjow adwentneho koncerta Serbskeho ludoweho ansambla „Zymski čas“ najbóle zahoriłoj. Elisabeth Wirthec a Adrian Simon běštaj so na lětušim wubědźowanju SLA „Młoda serbska hudźba“ wobdźěliłoj a w swojej starobnej klasy wuběrnej wukonaj pokazałoj. 16lětnej huslerce připózna jury spěchowanske myto, jědnaćelětny pianist docpě z maksimalnje móžnymi 25 dypkami najwjace cyłeho wurisanja. Elisabeth přeswědči, přewodźana wot Giny Hentsch na křidle, publikum na jara derje wobsadźenej žurli ansambla z dynamiskej interpretaciju „Serbskeje reje“ Bjarnata Krawca. Adrian překwapi wobkuzłanych připosłucharjow solistisce z wirtuoznym přednoškom twórby Fryderyka Chopina „Fantaisie-Impromptu cis-moll, op. post. 66“.
Zajimowani čitarjo Nowinkarja, našeho kóždolětneho hornjoserbskeho wabjenskeho prospekta, wočakowachu hižo wot septembra, štož Serbske Nowiny zańdźeny tydźeń wozjewichu: Warjenska kniha znateho serbskeho kucharja Tomaša Lukaša „Warimy z Tomašom“ nětko w delnjoserbskim přełožku Margot Hašcyneje předleži.