Šulscy sanitetarjo so wubědźowali
Halle nad Solawu. Na „Olympiadźe wumóžnikow“ su so zašły kónc tydźenja w Halle nad Solawu tež šulscy sanitetarjo z Budyšina wobdźělili. Na krajnym wubědźowanju Johanitow běchu młodźi Budyšenjo dosć wuspěšni.
Mjez wobdźělnikami krajneho wubědźowanja njeběchu jeničce mustwa ze Sakskeje, ale tež ze Saksko-Anhaltskeje a z Durinskeje. Tež šulscy sanitetarjo Budyskeho Serbskeho gymnazija běchu sej tam dojěli, zo bychu so z druhimi cyłkami měrili. Wobdźělnicy mějachu w napodobnjenych, ale realistisce skutkowacych scenerijach dopokazać, što wědźa a zamóža. To běchu na př. wobchadne njezbožo, ćeže z krejnym wobtokom abo zranjenje dla spalenja.
Na slědach pólskeho spisowaćela
Čłonojo Maćicy Serbskeje su na swojim lětušim wulěće zašły pjatk popołdnju Muzej Kraszewskeho w Drježdźanach wopytali. Tam je hišće hač do 25. oktobra wosebita wustajeńca wo tak mjenowanej sakskej trilogiji z pjera pólskeho spisowaćela a redaktora Józefa Ignacyja Kasselskeho a jeje sfilmowanju („Sachsens Glanz und Preußens Gloria“) zarjadowana. Prěni roman trilogije bě w lěće 1956 w přełožku Antona Nawki z titlom „Hrabinka Kozelska“ tež serbsce wušoł. Dalšej dźělej „Brühl“ a „Ze sydomlětneje wójny“ je dźenik Nowa doba w lětach 1964/65 kaž tež 1978 w pokročowanjach serbsce wozjewjał.
Pčołarjo sej zhromadnje wulećeli
Krasne dožiwjenje mějach jako sobujěducy z pčołarjemi na wokřewjacej krótkej wuprawje do Bad Gottleuba blisko Krupki, dokal Serbja hižo wjacore lětstotki putnikuja.
Rjenje organizowany bě tež wulět do historiskeho młyna kaž tež na rěčnu zawěru. Wšo su nam wěcywustojnje rozjasnili. Za pčołarjow pak bě přednošk wukubłaneho pčołarja najzajimawši. Bě derje, jónu druhe dopóznaća słyšeć, kotrež jenož wón sam znaje. Smy při tym wjele při- a nawuknyli.
Tež mjenowany historiski młyn mnohich zajimowaše, wšako bě to jónu při rěkach natwarjeny a hišće derje fungowacy młyn. Cyły wotběh dźěła bě wočiwidny, kiž mnozy zwjetša ze starych časow derje znajachu. Kak a z kajkim wotběhom sej ludźo něhdy swój wšědny chlěb zasłužachu, nam wurjadny přewodnik žiwje pokaza.
Dale wopytachmy při puću tež wobraz swj. Marije k spominanju na bywšu dobu a tež tučasne putnikowanje pěši abo z kolesom, kotrež někotři ze sobujěducych znajachu. Pozastachmy při puću a wuspěwachmy paćer. Runje tak tež do wobjeda, štož w mnohich dušiny zaćišć zawostaji. Jan Wjenk
Hdyž so ludźo gratu přimaja
Hara při kóždym zetkanju – a to nic dla njedorozumjenjow wšelakich měnjenjow, ale dla šćerčenja, kotrež ržeše we wušomaj. Hač bě to wjesna bjesada, zhromadźizna abo dźěćace póstnicy, lědma bě mjezsobna rozmołwa móžna. A atraktiwitu bě gmejnska rumnosć w Róžeńće tež hižo chětro pozhubiła.
Štó njeznaje wuprajenje: „Jow tla by so dyrbjało raz něšto činić.“ A „raz“ je nětko.
Ze zapalom a wulkim angažementom walitej so wjesna rada a towarstwo do noweho nadawka. Na wjesnej zhromadźiznje projekt předstajištej a nadawki rozdźělištej. Z pomocu spěchowanskich pjenjez (OHTL) a šćedriwych darow su rum modernje wuhotowali a samo chódbu porjeńšili. Plany bjezbarjerneho nuznika za přichod tež hižo sobu přihotowachu.
Protyki dobrowólnych pomocnicow a pomocnikow njedowolichu komdźenje. Časowy plan bě krute měritko. Tuž swjećachu posledni swójbny swjedźeń na młode jutry, prěnje swjate woprawjenje, hišće w rumnosći w znatym šaće. W awgusće pak chcychu rumnosć hižo w nowym błyšću a předewšěm z přijomnej akustiku za swjedźeń zastupa do šule prezentować.
Serbstwo w Rakecach sej wotkryli
Towarstwo Přećeljo Smolerjec kniharnje bě so zašły pjatk wospjet na wuprawu po slědach serbskich spisowaćelow podało. Bě to hižo 18. raz, zo sej spěchowarjo kniharnje do bliskeje a trochu dalšeje wokoliny wuleća.
Dohlad do myslow awtorki dóstali
Budyšin. Na serbsku bjesadu zetka so zawčerawšim w Serbskim domje črjódka Serbow z Budyšina a blišeje wokoliny, zo by zhromadnje pobachtała, sej mjez sobu serbsce powědała, kajke je runje lěćo abo z kajkimi zajimawymi wěckami so jednotliwcy zaběraja. Tohodla sydaše tež čaj z čerstwymi šmałcowymi pomazkami abo z jatrowej kołbasu. To bě druhe zarjadowanje nowowutworjeneje Domowinskeje skupiny Budyšin.
W campje wjele dožiwjeja
Předwčerawšim, njedźelu, su prěni serbski prózdninski camp w Połpicy (Halbendorf) w Malešanskej gmejnje zahajili. Do tamnišeho lěsneho šulskeho doma (Waldschulheim) su starši swoje dźěći – dwanaće holcow a dweju hólcow – popołdnju přiwjezli. Hižo w prěnich hodźinach so dźěći mjez sobu zeznajomichu a spřećelichu. Hač do přichodneho pjatka čaka na nich pod nawodom serbskeju abiturientkow Franciski Smolic a Tadeje Bjedrichec zhromadnje pisany program.
Wulki wjeršk w małym Lejpoldźe
Lejpold. Poprawom je Lejpold mjez Worklecami a tak mjenowanym serbskim highwayjom chětro měrna mała wjeska, hdźež so lědma što stawa. Runje nawopak bě tomu minjenu sobotu, jako swjećachu tam tak mjenowany „Räck Ättäck“ festiwal. Běše to hižo šesty króć, zo tutón festiwal w Lejpoldźe wuhotowachu.
Hudźbny festiwal měrješe so wosebje na zajimcow punk rock hudźby – woni běchu wutrobnje witani. Wustupili su tam štyri skupiny, mjenujcy „Lendenzorn Emada“, „Die letzten Streichhölzer“, „Die Pfandpiratten“ a skupina „Bang Mustang“. Hudźbnicy tutych skupin su so z přećelskich kruhow hromadźe namakali. Jich wotpohlad je zhromadnje hudźenje a zwuraznjenje antifašistiskeho politiskeho měnjenja, kaž je to wot punk rocka znate. Skupiny pochadźeja zwjetša z kónčin wokoło Drježdźan a Pirny, kaž wopytowarjo w běhu wječora zhonichu.
Sport, hudźba a wjeselo
Minjeny kónc tydźenja su Nowowješćenjo swój lětuši wjesny swjedźeń swjećili. Tři dny wočakowaše wopytowarjow wotměnjawy program ze sportowymi wubědźowanjemi, hudźbu, překwapjenkami a dobrej naladu. Na swjedźenišću witachu tójšto hosći ze wsy a z wokoliny.
Swjedźeń zahaji so z natočenjom piwa, při čimž so diskotekaraj Phase2 a DJ Savid wo hudźbu staraštaj. Hač do zažnych rańšich hodźin hosćo rozwólnje swjećachu a rejwachu. To bě radźeny start swjedźenskeho kónca tydźenja. Sobota steješe cyle w znamjenju hry, wjesela a zhromadnosće. Na klubowej olympiadźe měrješe sydom mustwow we wšelakich disciplinach swoje mocy. Hač při krosnowanju na walčkach słomy, při wubědźowanju z wotpadkowymi sudobjemi abo na dalšich stacijach – teamowy duch a wušiknosć běštej požadanej. Wosebity wjeršk bě rodejo na mechaniskim byku, kotryž wobdźělnikow a přihladowarjow w samsnej měrje zahori. Na kóncu so wospjet mustwo High5 přesadźi a z tym swój lońši titul wuspěšnje zakitowaše.
Sedmu dekadu wuměny zahajili
51 Sokołkow a Sokołow sportoweho towarstwa Sokoł Ralbicy/Hórki je so w juniju do Čěskeje podało, hdźež wobdźělichu so w měsće Spálené Poříčí na 61. sportowej wuměnje. Hižo dlěje hač 20 lět wobsteji zdobom partnerstwo mjez tymle městačkom, kiž leži na zapadźe Čěskeje něhdźe 25 kilometrow južnje Plzena, a gmejnu Ralbicy/Róžant.
Po pjatkownym přijězdźe zetkachu so spřećelene swójby doma abo w korčmičce při sportnišću TJ Sokol Spálené Poříčí, zo bychu so wo najnowšich podawkach w Čěskej a we Łužicy rozmołwjeli. Sobotu dojědźechu sej wšitcy zhromadnje do města Blatná, kotrež leži něhdźe 20 kilometrow sewjernje Strakonic. Tam wobhladachu sej hród Blatná. Hród z kapałku, kotryž je w priwatnym wobsydstwje, bě w 13. lětstotku nastał. Jón wobdawa rjana wulka jendźelska zahroda ze stolětnymi štomami. Tam pasu so skludne dańki, kotrež móžachu dźěći a dorosćeni picować.
