Naš lud trjeba swoju domiznu poručenje

póndźela, 17. junija 2019
artikl hódnoćić
(0 )
Přeprošenje na 73. serbski cyrkwinski dźeń w Budyšinje je krajny biskop Ewangelsko-lutherskeje krajneje cyrkwje Sakskeje dr. Carsten Rentzing (naprawo) rady sćěhował. Po tym zo bě w Michałskej cyrkwi na temu „Lud a domizna w swětle biblije“ přednošował, je so biskop Rentzing z wobdźělnikami zetkanja w swjedźenskim stanje rozmołwjał.  Foto: SN/Maćij Bulank Přeprošenje na 73. serbski cyrkwinski dźeń w Budyšinje je krajny biskop Ewangelsko-lutherskeje krajneje cyrkwje Sakskeje dr. Carsten Rentzing (naprawo) rady sćěhował. Po tym zo bě w Michałskej cyrkwi na temu „Lud a domizna w swětle biblije“ přednošował, je so biskop Rentzing z wobdźělnikami zetkanja w swjedźenskim stanje rozmołwjał. Foto: SN/Maćij Bulank

Na 73. serbskim ewangelskim cyrkwinskim dnju dosć přičiny było so wjeselić

Budyšin (SN/at). Pod hesłom „Wjeselće so“ swjećachu ewangelscy Serbja swój 73. cyrkwinski dźeń sobotu a njedźelu w Budyšinje. Zetkanje steješe lětsa cyle w znamjenju jubileja 400 lět Michałskeje wosady. Předsyda Serbskeho ewangelskeho towarstwa (SET) Mato Krygaŕ so wjeseleše, zo je krajny biskop Ewangelsko-lutherskeje krajneje cyrkwje Sakskeje dr. Carsten Rentzing přeprošenje SET sćěhował a sobotu do Budyšina přijěł.

Dr. Carsten Rentzing wuzna w Michałskej cyrkwi, zo čuje so jako „krajny biskop jako škitny patron“. To wuchadźa ze serbskeho zakonja sakskeje krajneje cyrkwje. Hósć z Drježdźan přebywaše prěni raz na tradicionalnym zetkanju ewangelskich Serbow a přednošowaše na temu „Lud a domizna w swětle biblije“. Wurazaj „Volk“ a „Heimat“ matej z němskich stawiznow wuchadźacy negatiwny přizynk. „Serbski zynk je hinaši hač němski“, wopisowaše to serbski superintendent Jan Malink. Kajka pak je serbska perspektiwa na wobě słowje? To chcychu organizatorojo swjatka po rozmołwach w dźěłowych kruhach zhonić, kotrež so zajimawemu přednoškej přizamknychu. Kaž přednošowar wuzběhny, je mjez mjeńšinami „tradicionalnje mało problemow“ z wopřijećomaj lud a domizna. Wone nałožuja wobě w zwisku ze swójskej identitu a swójskimi nałožkami. Němcy pak dyrbja zamołwitosć za swoje stawizny při­znać, w kotrychž měješe přewyšena swójska narodnosć surowe sćěhi. Tu skedźbni na wuprajenje němskeho filozofa Johanna Gottfrieda Herdera, zo su „ludy mysle Boha“. To drje bě idealizowace měnjene, bu pak znjewužiwane, a dr. Rentzing zwěsći, je w Swjatym pismje njenamakaš. Z pozadka bibliskeho powědanja nawjaza biskop na přikład w Starym zakonju na twar wěže w Babylonje. Rěč je tam wo „zaměšenju rěče“. Su-li mnohe ludy, mnohe rěče, škita to před worakawosću a nadutosću ludźi.

Domizna je městno, ke kotremuž ma čłowjek pozitiwny poćah. Tam so wón derje čuje a je za nju zamołwity, referent wujasni. Globalnym elitam wón porokowaše, zo nimaja wone za žane městno wjace zamołwitosć přewzać. Za swoju domiznu so zamołwity čuć, tónle zwisk wujewichu pozdźiše rozmołwy w dźěłowych kruhach sobu jako najwažniše poselstwo z přednoška krajneho biskopa.

Kaž skupinske diskusije wotkrychu, trjeba naš lud swoju łužisku domiznu, hdźež tež narodnosć a wěra hromadźe słušatej. Narodne dźěło je zdobom dźěło za blišeho. Mnohotnosć narodow rozumja wosadni jako napominanje a wužadanje. „My nimamy problem z wopřijećomaj lud a domizna, wojujemy pak wo připóznaće a akceptancu“, bě tam słyšeć.

Na njedźelskej swjedźenskej Božej słužbje je Slepjanska fararka Jadwiga Malinkowa wuběrnje prědowała. Popołdnju wuprudźeše cyrkwinski dźeń přez mjezy Michałskeje wosady: Štwórty raz po lětach 1886, 1989 a 2010 zaklinča w połnje wobsadźenej Michałskej cyrkwi oratorij „Podlěćo“ na słowa Handrija Zejlerja a hudźbu Korle Awgusta Kocora. Hesło „Wjeselće so“ je so zwoprawdźiło. Superintendent Jan Malink mje­nowaše wukon wšitkich sobuskutkowacych pod nawodom cyrkwinskeho hudźbneho direktora Friedemanna Böhme „wjeršk dnja, měsaca a cyłeho lěta“.(Čitajće tež na stronje 4.)

wozjewjene w: Politika
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND