Milan Hrabal powěda, što je kuzło Serbow, kak jeho Łužica puta a čehodla je zaso wo Serbach basnje pisać započinał

Basnik Milan Hrabal předstaji jutře, štwórtk, w Smolerjec kniharni swoju prěnju serbsku zběrku „Dótknjenja“. Lukáš Novosad je so z nim rozmołwjał.

Wěm, kak hnuty sy, hdyž nowa zběrka wuńdźe. To zawěsće hladajo na Twoju prěnju serbsku zběrku hinak njeje, abo?

Na kóždy pad je to něšto druhe, wšako so w Serbach husto zběrki wukrajnikow njewudawaja. Je to njewšědne a pozběhowace, dokelž moje basnje w rěči wuńdu, z kotrejž so wjele lět zaběram. Sym w Smolerjec kniharni tójšto prapremjerow druhich awtorow dožiwił a wěm, kak tajke zarjadowanja wupadaja. Tuž so wjeselu, zo sym to tónraz ja, kohož dla ludźo přińdu. Za mnje je to wulke dožiwjenje, tež hdyž na swojich přełožowarjow myslu, kotřiž su so jara prócowali, moje basnje zeserbšćić – štož zawěsće přelochko njebě.

Čehodla?