Budyšin (SN/bn). We wobłuku rjadu zjawnych­ přednoškow Serbskeho instituta je Susanne Weichenhan, fararka a wyša konsistorialna radźićelka na wuměnku, wčera něhdźe 40 zajimcam Paula Gerhardta we wosadnicy ewangelsko-lutherskeje wosady swj. Pětra Budyšin předsta­jiła. Pod nadpismom „Tapffre Leute soll man loben“ wěnowaše so referentka hłownje poslednjemu žiwjenskemu lětdźesatkej duchowneho, jako bě z fararjom w Lubinje. Zo je scyła we Łužicy skutkował, bě wuslědk tolerancneho edikta kalwinistiskeho kurwjercha Friedricha Wilhelma I., kotremuž so Gerhardt „hłubokeho nabožneho přeswědčenja dla podwoleć njemóžeše“. Po slědowacej suspensiji ze zastojnstwa w Berlinje nastupi słužbu w tehdy Sakskej přisłušacym Lubinje. Na­jebać „někotrežkuli wušparanja z magistratom“ so w nowej domiznje zažiwi. Při tym bě jeho powołanski pensum dosć naročny: Dwójce wob tydźeń swjećeše kemše inkluziwnje stajnje hodźinu trajaceho, z hłowy přednjeseneho prědowanja; do kóždeho Božeho wotkazanja mějachu so wěriwi wuspowědać; a farska rola měješe so wobdźěłować.