Wšojedne hač w času prózdnin abo zwonka tutych, hdyž nochceš po swjatoku kóždy wječor to samsne, mjenujcy pak na swójskej zahrodźe sedźeć, so na konopeju waleć a do telewizora sutać abo so ze susodom na piwko zetkać, potom ... haj potom maš so na serbskich wjeskach woprawdźe ćežko. Samo jara ćežko!

Žana korčma, žana piwowa zahroda, žane hrajkanišćo, hdźež byštej so lód abo kofej poskićowałoj. Bydlu ze swójbu wosrjedź Worklec. We wobkruhu dźesać kilometrow daloko a šěroko woprawdźe ničo tajkeho njeje. Njeje prosće móžno, so po dźěle na koleso šwiknyć, so kusk wusmjerdźeć a so připódla pak z přećelemi na bjesadu zetkać, něšto powječerjeć abo so cyle jednorje něhdźe rjenje mjez ludźimi posydnyć a při piwku abo škleńcy wina dźeń wuklinčeć dać.

Dosaha pak a je woprawdźe spomóžne, dźeń wote dnja doma sedźeć abo wot jednych narodnin na druhe chodźić, sej po dejner abo pizzu chiba lód z awtomata dojěć?