Hdyž dźensa na póstnicy Sorabije 24. januara w Lipsku wróćo mysliš, skutkuje wšitko njesměrnje kulojte a profesionelne. Tola puć bě dołhi, intensiwny – a druhdy tež chětro chaotiski. Ale runje to wučinja na kóncu najlěpše wuslědki.

Hižo w oktobrje započa so za čłonow Sorabije čas planowanja. Mjez čitanjemi a pódlanskim dźěłom bě ­najprjedy raz najwažniše prašenje: Kotru temu maja naše póstnicy tónkróć měć? Po mnohich idejach, disku­sijach a kreatiwnych hrach w myslach čłonow rozsudźichmy so skónčnje na klasisku serbsku temu – ptači kwas. Z tym bě jasne, zo budźe program pisany.

Paralelnje k tomu startowachu tež hižo proby za musku, žónsku a miksowu reju, spočatnje jónu wob tydźeń. Wšako mějachmy „hišće chwile dosć“. (Spoiler: Na kóncu je čas tola kusk ćěkał). Wot januara potom dwójce wob tydźeń probowachmy, přetož tón abo tamny krok tola tak samozrozumliwy njebě kaž myslene. A wězo maja přihladowarjo wulke wočakowanja a tohodla dyrbješe wšitko perfektne być.