Marija Šołćic, motiwatorka w projekće Zari, skutkuje w kónčinje wokoło Wojerec. Serbskim Nowinam piše swoje rozmyslowanja a impulsy nastupajo rěčne kursy, wuknjenje cuzeje rěče a kak je to sama w Francoskej nazhoniła a zmištrowała. Dźensa wona běžnje tři rěče wobknježi.
Na Horach w pěstowarni „Lutki“ so kurs serbšćiny za staršich pěstowarskich dźěći lětsa započina. W Němcach w „Pumpoće“ přewjeduju hižo třeću zymu semester serbšćiny za staršich, kotrychž dźěći w pěstowarni kóždy dźeń serbšćinu słyša a ju rěča. Doma je naša maćeršćina znajmjeńša jednomu ze staršeju hišće njeznata. Hdyž su mi starši w Němcach powědali, zo maja husto hdy doma rěčnu barjeru, dokelž słowa dźěsća njezrozumja, sym sej zaso jónu wuwědomiła wažnosć tutych rěčnych kursow, kotrež projekt Zari zmóžnja.
