Awtor dźensa

Toni Ryćer

Rady spominam na naše swójbne wulěty w dźěćatstwje. Zwjetša běchmy z kolesom po puću, zo bychmy blisku wokolinu přeslědźili. Jako sej našej staršej w sydomdźesatych lětach prěnje awto kupištaj, běchu móžnosće, sej tež jónu tróšku zdalene městnosće wobhladać, wězo wo wjele wjetše. Wotewrěł je so nam takrjec wulki swět. Tón započa so za mnje při hranicy k Čěskej republice, kotruž wot toho časa husćišo wopytachmy. Tajki wulět hač do sto kilometrow bě přeco mały dyrdomdej, tež dokelž naš Wartburg 311 tehdy staroby dla hdys a hdys stawkowaše.