Čitarka Serbskich Nowin Hańžka Winterowa z Budyšina je nam slědowacy dopis sposrědkowała:

Mějach wostudłe domjace dźěło wudokonjeć a tak chcych sej čas z cejdejku porjeńšić. Wućahnych sej słuchoknihu „Dopomnjenja na młode lěta“ wot Jurja Kocha. A hižo za krótki čas mje čitanje awtora tak putaše, zo wšitko stejo a ležo wostajich. Lóštne a druhdy mjenje zwjeselace dožiwjenja we wuběrnej serbšćinje a ze šćipatym humorom mje hnujachu. Jako dźěše wo słódke buchtle we Warnoćicach, dyrbjach na słódne droždźowe plincy na Serbskej rozšěrjenej wyšej šuli w Małym Wjelkowje myslić. Hižo wotranja je cyła šula za nimi wonjała. Runje na tajkim dnju je mje knjez Kluk w hodźinje matematiki k tafli kazał. Hladach na nadawk kaž woł na nowe wrota. Ničo njezamóch wuličić, mějach jenož plincy we hłowje. Zludany mi zaso do ławki kazaše.