Ćěkancy trjebaja přewodźerjow

srjeda, 24. februara 2016
artikl hódnoćić
(0 )
Dźěći Zin Zirak, Daryan a Van Zirak z Iraka hrajkaja sej ze swójbnej pomocnicu Ulriku Herrmann.  Foto: Andreas Kirschke Dźěći Zin Zirak, Daryan a Van Zirak z Iraka hrajkaja sej ze swójbnej pomocnicu Ulriku Herrmann. Foto: Andreas Kirschke

Gymnazij a wobydlerski zwjazk přeprošatej ludźi so zetkawać

Wojerecy. Ćěkancy trjebaja wšědny dźeń angažowanych a wěcywustojnych přewodźerjow. „Jenož tak přewinu strach před wobydlerjemi Němskeje. Domoródni pak trjebaja zmužitosć, so ćěkancam wotewrěć. Jeno z nimi so zetkawajo zhubja­ woni swoje wobmyslenja a předsudki“, podšmórny farar Jörg ­Michel z ewang­elskeje cyrkwinskeje wosady Wojere­cy-nowe město, sobuzałožer wobydlerskeho zwjazka „Wojerecy pomhaja z wu­trobu“, njedawno w zetkawanskej kofejowni Woje­rowskeho Leona Focaultoweho gymnazija. Přeprosyłoj běštej kubłanišćo a wobydlerski zwjazk zhromadnje. Šulerjo podawachu wopytowarjam samopječeny tykanc. Dźěći móžachu paslić a sej hrajkać. Dorosćeni w tym času bjesadowachu.

Nazhonjenja su dobre

Kóždej dwaj měsacaj tajku zetkawansku kofejownju přewjeduja. Ze stron woby­dlerskeho zwjazka Astrid Winkler a Kerstin Rentsch přihoty koordinujetej a móžetej so na spušćomnych partnerow zepěrać. Tak wotměchu zetkawansku kofejownju hižo w Domje Martina Luthera Kinga, w kulturnej fabrice, w Lessingowym gymnaziju, w domje za požadarjow azyla na Dillingenskej a w młodźinskim klubje Ossi. „Nazhonjenja su dobre“, praji Jörg Michel.

Rozdźělnych městnosćow dla móža ćěkancy zas a zaso nowe kontakty nawjazać. „Sym prěni raz tu. Zasadnje mam ideju zetkawanskeje kofejownje za dobru“, měni Ashne ­Achmed z Iraka. Muslimka pochadźa z Kurdistana. W měsće Kalak blisko Karbila bě wona sportowa wučerka na šuli, hdźež wuwučowaše dwanaće- do 18lětne holcy. Mjeztym bydli ze swojimi třomi dźěćimi dlěje hač dwě lěće w Němskej. Prěnje dźesać měsacow přebywaše wona w domje za požadarjow azyla na Dillingenskej. Po tym dósta swójske by­dlenje w Njedźichowje, doniž njepřewostajichu jej nětčiše bydlenje we Wojerecach.

Swójbna pomocnica Ulrike Herrmann z Kamjenskeho regionalneho běrowa Louisenstift Ashnu Achmed a jeje dźěći přewodźa. Jónu abo dwójce wob tydźeń jich wopyta. Při rozmołwach w pěstowarni wona runje tak pomha kaž při wobstaranjach na zarjadach abo w lutowarni. „Zhromadnje smy tež kurs němčiny za Ashnu pytali“, powěda swójbna pomocnica. „Najwažniše je, zo maja ćěkancy ludźi wokoło so, kotřiž su jim poboku. Jenož tak móža so woni pola nas zažiwić.“

Wot srjedź decembra Ashne Achmed na Wojerowskej euro-šuli němčinu wuknje. Rady by zaso jako sportowa wučerka dźěłała. Najprjedy pak přeje sej zwiski k ytudyšim swójbam z dźěćimi. To by jej wšědny dźeń wolóžiło.

Swójski horicont rozšěrjeć

Zo šulerjo Wojerowskeho Focaultoweho gymnazija w zetkawanskej kofejowni pomhaja, maja woni za samozrozumliwe. „Spočatk šulskeho lěta smy so z ćěkancami zetkali. Woni rěčachu wo swojim wosudźe a rozłožichu nam swoje połoženje. To bě hnujace“, powěda Christian Michling z 10. lětnika. Tež Laura Kratzer w kofejowni rady pomha. 18lětna wukonja w Focaultowym gymnaziju dobrowólne socialne lěto a stara so tam wo rumnosć za wólnočasnu zaběru. Zetkawanska kofejownja po jeje měnjenju swójski horicont rozšěrja. „Předsudki su na woběmaj bokomaj, pola domoródnych runje tak kaž pola ćěkancow.“

Šulerjo 11. lětnika Leona Focaultoweho gymnazija su hižo loni w nowembru zetkanje z ćěkancami we Wojerowskim přirodowědnym centrumje NATZ sobu přewjedli. Mjeztym woni tež kursy němčiny za nich podpěruja. A w domje za požadarjow azyla na Thomasa Müntzerowej pomhaja woni w drastowni a mjez dźěćimi při spjelnjenju domjacych nadawkow. Andreas Kirschke

wozjewjene w: Lokalka
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND